Retroschemerlampjes in zakelijk restaurant

Restaurant Dauphine, gevestigd in een oude showroom, ziet er niet uit.

De grote ruimte doet een beetje aan massaproductie denken.

In de hoge, open ruimte - vroeger een Renault-showroom - kunnen 208 mensen tegelijkertijd eten. Foto's Dauphine Dauphine

'Hier ga ik niet naar binnen, dit is net een AC-restaurant!' zegt een vrouw tegen een man voor de draaideur van het nieuwe restaurant Dauphine in Amsterdam. Ze maken rechtsomkeert. Het restaurant in de voormalige Renault-showroom ligt aan een drukke weg in een uithoek van de stad en zo van buiten af gezien doet het wel wat aan massaproductie denken.

Het is een hoge, open ruimte waar 208 mensen tegelijk kunnen eten. Binnen hangt een internationaal sfeertje: druk pratende mensen, klinkende champagneglazen, personeel op een drafje. Het interieur is van architectenbureau Heyligers, dat zijn sporen heeft verdiend met bankgebouwen en ook de verbouwing deed van Het Financieele Dagblad en Business News Radio in hetzelfde pand.

Dauphine - de naam van een Renault-model uit de jaren '50 - is hun eerste echte horecaproject. Het resultaat: witte pilaren, beige travertijn op de vloer, strakke tafels en roodoranje leren banken. Allemaal vrij conservatief en zakelijk - in een poging het geheel wat knusser te maken zijn her en der wat retroschemerlampjes opgehangen.

Overdag zitten hier vooral zakenlunchers uit het pand en van het accountantskantoor aan de overkant. 's Avonds nemen ze hun wederhelften mee en schuift ook de goed gecoiffeerde Rivierenbuurtbewoner aan.

De eigenaren van Dauphine, Milène Hoving en Charles Hollenkamp, hebben al een ander grootschalig horecaproject op hun naam staan. Hun café-restaurant Amsterdam groeide uit tot een drukbezochte brasserie met een legendarische kindvriendelijke zondag. Bij Dauphine is alles net iets chiquer: de prijzen zijn hoger, de wijnkaart uitgebreider (62 soorten) en kinderen zijn niet per se welkom.

Eenmaal door de draaideur worden mensen met een reservering met een mandje brood en boter naar hun tafel geëscorteerd. Heb je niet gereserveerd, maar wel geduld, dan kun je in de bar alvast wat tot je nemen.

De menukaart biedt een lange rij klassiek Franse brasseriegerechten. Het brasserieconcept is duidelijk een trend in de stad: Harkema, l'Entrecote et les Dames en Pays-Bas lopen goed en binnenkort opent het Amsterdamse filiaal van de Parijse Brasserie FLO.

Bij Dauphine kun je voor een zeer laag bedrag een wekelijks wisselend driegangenmenuutje nemen (15,50 euro), maar de prijzen van de andere gerechten zijn iets minder schappelijk. Een tartaartje van tomaat met een mini langoustinetempura vult je holle kies, maar kost wel 9 euro, evenveel als de prima vissoep overigens.

De bediening is vriendelijk, maar wat jong en onwennig. Twee glazen wijn verschillen aanzienlijk van inhoud en op de vraag of de Vichyssoise warm of koud wordt opgediend, antwoordt de ober: 'Warm, maar als je 'm laat staan is-ie koud.'

Specialiteit van het huis is het plateau fruits de mer (twee personen, 23,50 euro): laag op laag van oesters, alikruiken, langoustines, garnalen en wat al niet meer. Aan de andere kant van het culinaire spectrum - en minstens zo vaak besteld - staat de XL Hamburger met frites en zelfgemaakte mayo (9,75 euro). Stukken beter dan de AC-variant.

Eten bij Dauphine? Het restaurant zit op Prins Bernhardplein 175. Zie voor meer informatie: caferestaurantdauphine.nl