In de springsport vallen palen nooit vanzelf om

In de springsport is een foutje snel gemaakt. Het kan het verschil betekenen tussen de volle winst en een weinig eervolle vijfde plaats. Springruiter Gerco Schröder weet er alles van.

'Gerco Schröder was echt ongelukkig', stelde Meredith Michaels-Beerbaum na haar zege in de wereldbekerkwalificatie, het hoofdnummer van Indoor Brabant voor de springruiters. Niemand twijfelde aan haar woorden. Iedereen in de hal had gezien dat Eurocommerce Milano, het paard van Schröder, de bovenste paal van de laatste hindernis had aangeraakt. Het was nauwelijks waarneembaar, maar de paal viel - en in de springsport vallen palen nooit zomaar.

Gerco Schröder is geen groot redenaar, maar communiceren met paarden kan de kleine Twent als geen ander. Niet alleen met zijn toppaard Eurocommerce Monaco, maar ook met Milano en waarschijnlijk ook met Berlin en Montreal. De laatste twee paarden werden tot voor kort door zijn broer Wim bereden, maar worden vanaf nu ook door Gerco in de wedstrijden ingezet.

Maar een relatie tussen ruiter en paard moet groeien en om op topniveau te kunnen presteren moet de communicatie optimaal zijn. Vorig jaar mei stuurde de Amerikaanse amazone Laura Kraut het paard Milano nog over de hindernissen. Vanaf het moment dat Milano de eerste hoef over de drempel zette van het imposante trainingscomplex van Stal Eurocommerce, werkte Schröder aan de relatie. Milano had het naar zijn zin met hem. Ze wonnen midden juli de Grote Prijs van Outdoor Gelderland en in september de Grote Prijs van Barcelona. En met twee foutloze rondes in de finale van de Samsung Super League droegen beiden in belangrijke mate bij aan de overwinning van het Nederlandse team. Een belangrijke zege, want mede daardoor prolongeerde het team zijn verblijf in de eredivisie van de springsport.

Voor paarden is buiten springen toch iets anders dan binnen. De pistes zijn kleiner en hindernissen volgen elkaar sneller op; het is rumoeriger. De afstemming tussen ruiter en paard moet optimaal zijn om het tegen de wereldtop op te kunnen nemen.

Tijdens het afgelopen indoor wereldbekerseizoen bouwde Schröder in stilte door. In Washington, Londen, Bordeaux en Vigo sleep hij aan de gepolijste diamant die Milano inmiddels geworden is. Maar voor eigen publiek in de Bossche Brabanthallen moest het gebeuren. Dáár wilde de ruiter oogsten. Daar wilde hij de wereld en zijn bazen laten zien dat hij in de luwte van het grote geweld samen met broer Wim hard keihard had gewerkt - en met succes.

Vanaf de start legde Schröder zijn paard een extreem hoog tempo op. Maar dat kon, en het paard dacht mee. In perfecte harmonie ging het sneller dan wie ook tot de één na laatste hindernis. Toen wachtte de lijn naar de laatste sprong. In die lijn werd duidelijk dat Schröder nog even moet slijpen aan de fonkelende diamant. De ruiter wilde terug en het paard vooruit. En in die communicatie-storing - naar voren dacht het paard, ik moet terug dacht de ruiter - moet de oorzaak van het vallen van de paal worden gezocht.

Maar Gerco Schröder is tot nu toe wel de enige Nederlandse springruiter die zeker weet dat hij naar de finale van de wereldbeker mag, die medio april in de Maleisische hoofdstad Kuala Lumpur wordt verreden. In de komende maand moet het voor de fragiele man uit Twente mogelijk zijn die kleine communicatiestoring weg te poetsen. Het moet hem vertrouwen hebben gegeven dat hij Meredith Michaels, in Kuala Lumpur de titelverdediger, op snelheid klop gaf. Nu nog zonder fouten.