Depeche Mode: strak, strippen, extravagant, zelfs uitverkocht

Depeche Mode heeft eigenlijk nooit zo'n warme band gehad met Nederland. Grote hits waren hier altijd hitjes, concerten soms niet helemaal uitverkocht en bij de laatste twee tournees sloeg de band ons land over. Het duurde ook maar liefst dertien jaar voordat het in 1980 opgerichte Britse synthesizerpoptrio met de excentrieke voorman David Gahan weer over de vloer kwam. Maar dat had meerdere redenen.

Dave Gahan: energieke parade met oude pasjes Foto Lex van Rossen ROTTERDAM, 26-3-2006. DEPECHE MODE, DAVE GAHAN T.A.V.MUZIEKREDAKTIE FOTO LEX VAN ROSSEN Rossen, Lex van

De drie-eenheid had in de jaren negentig zwaar te lijden onder de drugsverslaving van zijn zanger. Tweemaal ondernam Gahan een zelfmoordpoging en daarna moest hij zijn aangetaste zangstem terugvinden. Solocarrières werden af en aan opgestart. De onderlinge verhoudingen in de band verhardden, maar overlevingsdrang hield de band overeind.

In het staartje van zijn Europese tournee 'Playing the Angel - live' speelde Depeche Mode gisteravond in een uitverkocht Ahoy' Rotterdam. Dat deed de band zichtbaar goed. Het vorig jaar verschenen comeback-album, dat zich kenmerkt door klassieke synthesizerpop met melodische rockgitaar, werd gebracht in een futuristisch decor. Een grote zilveren bal met lichtjes projecteerde kernwoorden als sex, love en angel.

Toetsenist Andrew Fletcher stond met een extra toetsenist achter twee bedieningspanelen van een ruimteschip. Gitarist Martin Gore had zich vooraan opgesteld, gehuld in een extravagant zwart pak met veren en vleugels. En zanger David Gahan stripte zich zoals gebruikelijk al na een aantal nummers tot zijn blote bovenlichaam, de tatoeages glinsterend rondom de sixpack.

Ieder zijn eigen ding, leek het motto. De band heeft de laatste jaren zijn kern teruggevonden en die weten te verdiepen. Zodoende klonk Depeche Mode strak en opwindend. Waren thema's dit concert isolement en verwarring, de vroegere destructie en het getourmenteerde in het gezicht van Gahan is nu een romantisch lijden geworden. De zanger paradeerde energiek over het podium, de microfoonstandaard vaak boven het hoofd geheven. Hij poseerde met een houding van 'wie doet me wat', danste met passen die zich niet meer hebben ontwikkeld sinds de jaren tachtig en greep regelmatig in zijn kruis.

De elektrische behandeling van de nummers had diverse variaties. Van oorverdovende industrieel klinkende sirenes ging het naar new wave retropop dat met zijn staccato dansbeat bezoekers in vuur en vlam zette.

Donker atmosferische stukken behielden hun synti-basis, maar waren actueel en modern tegen de collage van beelden - een nieuwe gruizige huisstijl van Anton Corbijn. De fotograaf, inmiddels beroemder dan de onderwerpen van zijn foto's, kondigde niet alleen trots het herboren bandje aan. Met hoe hij daarna alles op het podium kunstzinnig vastlegde, hoorde Corbijn er gewoon bíj.

Concert: Depeche Mode. Gehoord 26/3 Ahoy' Rotterdam.