Vliegen vangen 2

Met genoegen las ik het betoog van Piet Borst over vliegen vangen (W&O 11 maart). Hij beschrijft daarin dat het vliegen vangen een goede mogelijkheid is om tsetsevliegen die slaapziekte overbrengen te bestrijden, omdat een tsetsevlieg een slome vlieg is en maar 12 nakomelingen per wijfje voortbrengt.

Zijn verhaal was me uit het hart gegrepen omdat ik zelf een tijd onderzoek heb gedaan naar de voortplanting van tsetsevliegen. Die kennis werd gebruikt bij ontwikkeling van bestrijdingstechnieken. In 1983 ben ik gepromoveerd op dit onderzoek en tot die tijd gaf ik ook colleges over de tsetsevlieg en bestrijding ervan. Ook toen al noemde ik het vliegen vangen als methode. De vallen waren toen in een veelbelovend experimenteel stadium. Met vorm en kleur van vallen werd geƫxperimenteerd en ik werkte mee aan signaleren van bruikbaarheid van de eerste lokstoffen. Een mooie techniek. Maar het kan eenvoudiger: Piet Borst gaf het voorbeeld van het eiland Principe voor de kust van West-Afrika dat bijna 100 jaar geleden door Portugese planters tsetsevrij werd gemaakt door de plantagearbeiders uit te rusten met zwarte kleverige rugbedekking. Ik noemde in mijn colleges meestal het voorbeeld van Oeganda van bijna 50 jaar geleden. Daar werd, als ik me goed herinner, 0,25 dollarcent voor elke gevangen vlieg betaald en dat hield de populatie goed in bedwang. Wellicht is deze laatste methode ook te overwegen daar waar populaties weer gaan toenemen.

Marlies Leegwater-van der Linden, Zoetermeer