Nancy Place Stanislas

De Fransen wilden het natuurlijk zelf doen. De Portugezen gooiden hoge ogen. Zelfs de Belgen dienden zich aan. En de Chinezen werden op voorhand afgewezen. Uiteindelijk kwamen de Kroaten als besten uit de bus: zij mochten de keien leveren voor het te restaureren Place Stanislas.

Nancy Place Stanislas Nancy, 25 maart. Het Place Stanislas in Nancy is sinds kort in oude glorie hersteld. Het plein ziet er weer net zo uit als 251 jaar geleden, toen de uit Polen verdreven koning Stanislas Leszcyynski het liet ontwerpen voor zijn schoonzoon, de Franse koning Lodewijk XV. Volgens wethouder Denis Grandjean, belast met stadsontwikkeling, was het een van de grootste projecten van stadsvernieuwing in Nancy. Het plein verbindt de oude stad, uit de elfde eeuw, met de nieuwe stad, die in de 16de eeuw werd gebouwd. Het Place Stanislas staat op de werelderfgoed lijst van de Unesco. (Foto AFP) Thema pagina 13 People walk through the newly renovated 18th century Place Stanislas in Nancy, 19 May 2005. AFP PHOTO PATRICK KOVARIK AFP

Dit wereldberoemde plein in Nancy is ter gelegenheid van zijn 250-jarig bestaan, in ere hersteld. Dat wil zeggen, zoals hertog Stanislas Leszcyynski (de verdreven Poolse ex-koning) het met zijn hofarchitect Emmanuel Héré in 1755 ontwierp voor zijn schoonzoon, de Franse koning Lodewijk XV. Daar gingen 250 jaar en de laatste jaren 180.000 auto`s per dag overheen. Het nieuwe plein is een ontwerp van de Franse architect Pierre Yves Caillault. 'Een architect die zijn collega van 250 jaar geleden begrepen heeft', zegt wethouder stadsontwikkeling Denis Grandjean. De wethouder is tevens directeur van de School voor Architectuur in Nancy en zag er op toe dat het plan zou slagen. Er is vooral veel onderzoek gedaan naar de stenen: zijn ze in drieën te hakken? Kunnen ze okergeel, antraciet en bijna wit geleverd worden? Hoe verkleuren ze na verloop van tijd? Wordt het geheel niet te monotoon? Lijken ze op de 18de eeuwse stenen van Herré? Hoe zit het met de drainage en hoe weerbestendig zijn ze? Grandjean: ,,We hebben een prijsvraag uitgeschreven: wie kan die enorme hoeveelheid van bijna 300.00 stenen binnen afzienbare tijd leveren. Dat Kroatië heeft gewonnen, is geen politieke keuze geweest maar dus een praktische.'

Voor de architect en de wethouder brak een zenuwslopende tijd aan. Als het zou mislukken, waren er alleen maar verliezers: de gemeente, de architect, de Kroaten en de School voor Architectuur. Zij voelden zich allemaal verantwoordelijk voor het welslagen van de verandering. Het plein werd autovrij, alle belendende barokke paleizen werden gezandstraald, de kleur van de straten die uitkomen op Place Stanislas mochten niet detoneren en dus liep het plein ook een beetje de straten in. En de overgang naar Place de la Carrière (dat ook zal worden gerestaureerd) moest worden meegenomen in de plannen. En niet te vergeten: de smeedijzeren tralies en poorten in de hoeken moesten ook gerestaureerd worden. De bovenkant is nog helemaal bedekt met goud en de afbeeldingen boven de fonteinen van Neptunus en van Amphitrite zijn voorzichtig schoongemaakt. En daar ligt het nu. Naakt als een beeldhouwwerk dat net uit de mal is gekomen en nog niet goed weet of het voldoet. Dag en nacht bewaakt door camera`s en het standbeeld van Stanislas staat in het midden van het plein te genieten van wat er nu weer komen gaat