'Ik wil niet anders'

Dak- en thuisloze jongeren praten met elkaar in een opvangcentrum in Amsterdam. Vandaag gaat het over man-vrouw-verhoudingen.

'De moeder van mijn kind is hoofdpijn', begint Victorio (22 jaar, Colombiaan). 'We ontmoetten elkaar toen we een jaar of zestien waren en ik was achttien toen ze zwanger raakte. Zij wilde vastigheid en was tegen abortus, maar ik zat in het criminele circuit. Dat leek me geen goeie toekomst voor het kind. Toen de baby geboren was, werd mijn vriendin steeds jaloerser, ze checkte mijn mobiel en wilde niet dat ik uitging.'

De jongeren hebben hamburgers gegeten in de eetzaal. Nu zitten ze in de recreatieruimte een verdieping hoger. In de kamer staat een tafel met een zeil erop. Tegen de muur staan computers die alleen na overleg mogen worden gebruikt.

Mohamed (18 jaar, Marokkaan) gaat rechtop zitten. 'Mijn vriendin mag niet aan mij vragen wat ik doe. Ik wel aan haar. Ik wil dat ze me steeds belt waar ze is. Ze mag niet met mannen omgaan. Haar twee vriendinnen heb ik gekeurd. Ze moet mij altijd vragen of ze iets mag, want ik betaal alles. Ik ben de baas, mijn wil is wet.'

Sergio (20 jaar, Surinamer) kijkt verbaasd. 'Waarom praat je zo?' Mohamed zegt dat hij dat van zijn vader heeft geleerd. 'Sla je haar als ze niet gehoorzaamt? En wat wil je ermee bereiken?'

'Respect', antwoordt Mohamed.

'Heb je het over respect of over angst?', vraagt Victorio. 'Ik wil niet dat een vrouw bij me blijft omdat ze bang voor me is. Het lijkt alsof jij in de prehistorie leeft, jij onderdrukt vrouwen. Ik wil dat een vrouw bij me is omdat ze van me houdt.'

Mohamed: 'Een vrouw moet doen wat in de koran staat, maar dat doen ze vaak niet. Ik heb een keer een Marokkaans meisje met m'n vuist geslagen, omdat ze een hele groep mannen om zich heen had.'

Judith (19 jaar, Nederlandse) is boos. 'Een man zou nooit zo tegen mij moeten doen, ook al heeft hij meer geld. Ik heb evenveel rechten. Niemand moet het wagen me te slaan! Mijn moeder is door een man total loss geslagen en nu is ze zwakbegaafd. Het interesseert me niets dat de vrouw uit de rib van de man is gemaakt!'

De kamer staat blauw van de rook. Ze steken de ene na de andere sigaret op.

Victorio wil weg. Hij is geëmotioneerd. 'Aan de ene kant kan Mohamed er niks aan doen dat hij dit soort dingen zegt, zo is hij opgevoed. Maar het maakt me woest. Mijn moeder had een man die haar sloeg, zo erg dat ze naar een blijf-van-mijn-lijf-huis moest.'

Mohamed vertelt dat zijn moeder ook veel is geslagen. Door zijn vader. Meestal met de kabel van de televisie. Hij is zelf ook een paar keer het ziekenhuis in gemept. Dat vindt hij niet erg. 'Ik wil later mijn zoon net zo opvoeden. Ik kan en wil het niet anders.'

'Dus niemand mag jóú veranderen, maar jij doet het wél?', zegt Victorio. 'Het klopt niet wat je zegt. Jij bent ook veranderd. Vroeger had je niks met alcohol en drugs, nu wel. Dat mag toch niet van de koran?'

Even later besluiten Sergio, Victorio en Mohamed om die avond te gaan stappen. Met de armen om elkaars schouders lopen ze naar buiten. Door de luidspreker schalt de boodschap: 'Bezoek voor Judith!' 'Mijn vriend', fluistert ze. Ze stopt snel een pepermuntje in haar mond en loopt de deur uit.

Om redenen van privacy zijn de achternamen weggelaten.