Een rokende gokker met een luier op zijn hoofd

Hoe onverantwoord mag een kinderfeestje zijn? Bericht uit Washington: The Great Zucchini.

In een Starbucks sta ik onze koffie met madeleines te bestellen. Oh, nu roept hij van zijn tafeltje dat hij toch thee wil. En meer koekjes. En vier zakjes suiker erin!

The Great Zucchini is een knappe man van 35, maar zijn baseballpetje met 'Red Sox' erop is net te klein. Zijn T-shirt zit scheef in zijn broek, alsof hij nog altijd grote moeite heeft met aankleden. En hij is ook kinderlijk beledigd als ik beken dat ik voor ons feestje, een maand geleden, Banjoman heb gevraagd. In plaats van hem, the Great Zucchini.

'Maar waarom Bánjoman?'

'Ik kan me jou niet veroorloven.'

'Was Banjoman dan leuk? Wat vonden je kinderen? Nou? Hè?'

Mijn zoon vroeg naderhand een beetje bezorgd of Banjoman wel gelukkig was. Omdat hij niet zo mooi kon zingen.

The Great Zucchini straalt.

Als ingeburgerd raken gelijk op gaat met het overnemen van de onzinnigste gewoontes ter plaatse, dan zijn we sinds het gezamenlijke verjaardagsfeestje van de kinderen (twee en vier) geslaagd. Ook wij huurden iemand in om hun partijtje cachet te geven. We waren al uitgenodigd op feestjes in gymparadijzen voor peuters met pizza en taart na. We hoorden over de 'Little Princess High Tea'. Daar leren meisjes die nog niet eens weten hoe het potje te bereiken, een uurtje etiquette. En diepe indruk had het Spongebob-feest gemaakt, waar in de tuin van de jarige K. de merkwaardigste zeedieren uit emmers werden gehaald door een ingehuurde 'zeebioloog'. Die mochten de kinderen dan aaien. Het deerniswekkendst was het visje dat zichzelf bij gevaar zo volslurpt met water dat het vijf keer groter wordt en het vocht vervolgens met grote angstogen weer naar buiten klokt - Look guys, isn't that great? Once more?

Toch besloten we laf dat een eerste verjaardag in een nieuw land niet mocht lijden onder onze opvattingen. Het werd Banjoman. Kinderliedjes, dat was best verantwoord. En hij was betaalbaar.

Juist die week bracht het magazine van The Washington Post de versmade op de cover: The Great Zucchini. Alsof hij het nog even persoonlijk kwam inwrijven. Washington is in de ban van The Great Zucchini. Hij kost 350 dollar voor 35 minuten. In die tijd zet hij een luier op zijn hoofd en laat hij een paar goocheltrucs mislukken. Meer niet. Maar hij betovert kleine kinderen. Iedere kostbare minuut bij de Great Zucchini brengen zij over de grond rollend, hun buikjes vasthoudend van het lachen door. Geen volwassene die het begrijpt.

Banjoman bleef bij ons gezellig de hele middag hangen, want hij had verder toch niets te doen. The Great Zucchini heeft tien optredens per weekend. Híj speelde voor het kleinkind van vice-president Dick Cheney.

Gene Weingarten van The Washington Post trok twee maanden op met Eric Kraus, zoals The Great Zucchini eigenlijk heet. Met grote moeite legde hij de ziel van de tegenstribbelende artiest bloot. Hij ontdekte zijn geheim gehouden nicotineverslaving. Zijn drankverslaving. Zijn zware gokverslaving. En zijn liefde voor striptease-danseressen. 'Dat laatste was overdreven', moppert The Great Zucchini in de Starbucks. Over de sleutelpassage van het verhaal zwijgt hij.

Die passage gaat over Eric Kraus toen hij dertien jaar oud was. Hij paste in die tijd soms op een jongetje van anderhalf. Het kind van de voormalige ambassadeur van Guyana. Tot op een maandagavond de voormalige ambassadeur deze baby, zijn vrouw en zichzelf door het hoofd schoot.

Volgens zijn moeder is Eric Kraus na die avond niet meer ouder geworden. Lachen is angst verdrijven, vindt zij. Laten lachen ook.

Hoe reageerde Washington op alle onthullingen? 'Germs!', hoor je in speeltuintjes soms ouders roepen. 'Bacteriën!' En dan spuiten ze een ontsmettingsmiddel in wat smoezelige kinderhanden. Het laatste waar deze overbezorgde volwassenen op wachten, is een rokende, drinkende gokker met een jeugdtrauma en een luier op zijn hoofd.

Maar hier toont Washington zich weer de onvoorspelbare stad. In de Starbucks rinkelt zijn telefoon voortdurend. The Great Zucchini wordt nu gebeld door ouders die zeggen: 'Zoals jij, zo ben ik eigenlijk ook! Wanneer kom je?' En twee filmagenten uit Hollywood, zegt hij parmantig, hebben inmiddels een optie op zijn levensverhaal.

The Great Zucchini heeft zijn tarief met nog eens 50 dollar per 35 minuten verhoogd. Wie hem nu wil boeken, kan hem pas in oktober krijgen.