Caritas

Aan welk goed doel geeft iemand en waarom? Deze week Ilja Gort (55), componist van reclamedeuntjes en wijnboer in Frankrijk.

Ilja Gort Foto Merlin Daleman Ilja Gort, wijnboer. Amersfoort, 22-03-06 © Foto Merlin Daleman Daleman, Merlin

'Twee jaar geleden ben ik gestopt met aan iederéén geld te geven die daar om vroeg. Ik merkte dat als je ergens aan begint, iedereen aan je kop blijft zeuren. Een studentenroeivereniging bijvoorbeeld, die geld nodig heeft voor een feest. Sponsoring is daarbij het toverwoord.

'Aanvankelijk was ik tamelijk goedgevig. Ik deed aan alles mee waarvoor ik werd benaderd. Maar op zeker moment merkte ik dat sommigen daar misbruik van maakten. Mensen die makkelijk ook zélf geld kunnen verdienen.

'Toen ontmoette ik Jacob Gelt Dekker [Nederlandse zakenman uit Curaçao, red.] Die was een club aan het oprichten ten behoeve van verdrukte kinderen in de wereld. Ik vond dat een goed verhaal. Kinderen zijn zo kwetsbaar, kunnen zich niet verdedigen. 'Geef maar een gil als je me nodig hebt', zei ik tegen Jacob. Nou, hij gilde vorig jaar. Sindsdien treed ik veel op met m'n bandje de Wine Survival Band, waarbij de opbrengst voor Childright is. En ik zorg ervoor dat mensen uit het circuitje dat veel geld verdient meedoen. Half april presenteren we de nieuwe rosé met een groot feest in Amsterdam. Daar bieden we kunstwerken ter veiling aan, waaronder een door Ernst Voss beschilderde manshoge fles - een Balthazar - van mijn eigen château La Tulipe. Allemaal voor Childright.

'Natuurlijk ben ik nooit helemaal gestopt met geven aan anderen. Ik ben een natuurliefhebber, dus steun ik Greenpeace. Laatst nog een forse gift gedaan voor het tegenhouden van die akelige walvisjagers. Dat zou ik eigenlijk zelf moeten doen, want ik walg ervan. Maar dat kan ik niet. Dus betaal ik Greenpeace om dat te doen.

'En ik geef altijd aan muzikanten op straat. Nooit een muntje, altijd een biljet. Welke er dan ook maar in mijn portemonnee zit. Dat is bijna religie voor me. Ik heb zelf ook ooit op straat muziek gemaakt, en allicht eindig ik ook weer zo.'

Philip de Witt Wijnen