Brunehamel Place Mai 1940

Het is een klein plaatsje, het Noordfranse Brunehamel. Maar wat een plein! Een enorme asfaltvlakte, met aan de randen een paar huizen. Er liggen een garage aan, een restaurant, een apotheek, een dokterspand en een paar vervallen oude huizen. En het gemeentehuis, veel te groot voor die paar honderd inwoners van Brunehamel. Het plein heeft de allure van een vliegveld. Het schaarse verkeer rijdt er kriskras overheen, verloren auto`s in een geasfalteerde woestijn. Er moet hier iets verschrikkelijks zijn gebeurd? De inwoners weten niet wat, of ze hebben het verdrongen. Voor mensen met pleinvrees is het een nachtmerrie, voor mensen die van leegte houden een bevrijdende ruimte.