Blessurevergoeding?

Een belangengroep van 18 Europese topclubs, G14, eist van wereldvoetbalbond FIFA 860 miljoen euro als compensatie voor spelers die de laatste tien jaar bij interlands geblesseerd raakten. Terecht?

Lennart Johansson, president Europese voetbalbond tijdens het UEFA-congres, waar de aangesloten nationale bonden donderdag een resolutie tegen de G14-eis onderschreven (bron: UEFA-website): 'Onze visie is gebaseerd op gelijkheid en solidariteit. Bij de herverdeling van inkomsten zijn de kleinste en grootste leden inbegrepen. Deze filosofie wordt niet gedeeld door de G14. Zij menen dat sport alleen aan commerciële principes moet gehoorzamen. De G14 praat over gebrek aan democratie en transparantie. Is de G14 democratisch en transparant? De G14 bestrijdt de regel die clubs verplicht spelers af te staan voor hun nationale team. Die regel is er om open, internationale competities te beschermen en te garanderen dat nationale teams bestaan uit de beste spelers. Deze rechtszaak (G14 steunt Belgische club Charleroi in zaak tegen FIFA, wegens bij een interland opgelopen blessure van een Marokkaanse international, red.) is een poging van de rijke clubs om meer geld en macht te krijgen. Als de G14 zijn eigen weg wil gaan, kan dat. Maar dan wel buiten de Europese en nationale competities.'

Jeu Sprengers, voorzitter KNVB en penningmeester UEFA: ,,Als we al dat geld (opbrengsten van internationale toernooien, red.) bij een club of twintig terecht laten komen, is dat een moord op het voetbal. Zonder de input van die middelen is er minder steun voor de nationale bonden, het amateurvoetbal en de jeugdprogramma's. Dit is geen oorlogsverklaring van de G14, maar een atoombom die wordt gelegd. Het is te zot voor woorden om - door de geëiste compensatie - een deel van de spelerssalarissen te betalen. Uit de opbrengsten van de Champions League krijgen de grote clubs al disproportioneel veel geld. Als de G14 aan zijn eis vasthoudt, moeten de aangesloten clubs maar een eigen competitie beginnen. De KNVB wil dat de regel van het vrijgeven van internationals blijft bestaan. De bond heeft een vergoedingsregeling voor internationals.'

Thomas Kurth, algemeen directeur G14, op de website van zijn organisatie: ,,De aanval van de UEFA op de G14 betekent niet dat de issues waarvoor wij vechten (vermijden van financiële schade voor clubs bij afstaan internationals, herverdelen van percentage van inkomsten uit vooral WK onder clubs, red.), zo maar verdwijnen. Op dit moment worden de spelregels geschreven door én voor de voetbalfederaties. Clubs in het profvoetbal zijn daarin niet direct vertegenwoordigd; dat moet veranderen. De dreigementen van de UEFA zijn een poging van de federaties om hun positie te verdedigen.'

John Jaakke, voorzitter Ajax, aangesloten bij de G14: 'De eis voor compensatie van de G14 is terecht; wij steunen de zaak van Charleroi. Wij zijn niet tegen het afstaan van spelers voor interlands. Maar het is onjuist als clubs geen vergoeding krijgen en spelers niet verzekerd zijn. De FIFA kan natuurlijk niet opdraaien voor topsalarissen. Wij vragen een redelijke schadevergoeding voor het risico van blessures. Voor Maduro krijgt Ajax van de KNVB een vergoeding per interland, maar voor Trabelsi krijgen we niets van de Tunesische bond. De FIFA maakt met een WK winst met onze spelers. Verder is het onjuist dat clubs geen zeggenschap hebben over de internationale speelkalender. Wij willen meer inspraak; we willen meebeslissen.'

Frank Rutten, directeur belangenorganisatie van eredivisieclubs ECV: 'Naast het risico van schade door blessures dat een club loopt bij het afstaan van internationals, is er een bepaald voordeel: de hogere transferwaarde van een international. Maar dat compenseert niet alles. Ik snap het probleem voor clubs, wanneer topspelers geblesseerd raken. Het salaris moet doorbetaald worden. Ik kan me voorstellen dat clubs compensatie vragen voor verzekeringspremies. Voor een werkgever is er een risico als je werknemer in dienst van anderen is. Om clubs te verwijten dat ze alleen geïnteresseerd zijn in hun eigen belangen, is te kort door de bocht. De UEFA en FIFA genereren inkomsten uit EK's en WK's - met werknemers van anderen - zonder de verplichting dat clubs er iets voor terugkrijgen.'