Athene Omónia

Plateías Omonias, het Omónia-plein in de Griekse hoofdstad, is een exemplarisch plein. De naam betekent Plein van de Eendracht. Iets verderop ligt het Síntagma. De twee pleinen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Hoofd en hart zou je ze kunnen noemen. Omónia is het hoofd. Dit ronde, drukke en vitale plein ligt in het noordelijke deel van Centraal Athene. Het plein is afgeladen met boekenstalletjes en kiosken, waar kranten en tijdschriften uit de hele wereld te koop zijn. Reisagentschappen openen diezelfde wereld voor je. In hotels is men uit alle windstreken te gast.

Athene Omónia Griekenland- Athene-oktober 2003. Omonia plein, een ontmoetingplek waar de mannen het gesprek van de dag doornemen. Foto: Sake Elzinga Foto: Sake Elzinga

Dankzij de Olympische Spelen in 2004 heeft het plein een enorme opknapbeurt ondergaan; er is veel groen gekomen, meer verlichting. De sjofelheid van eertijds is verdwenen.

Het hoofd, ja. Dit is nog altijd de plaats waar Atheners met elkaar discussiëren over belangrijke culturele en politieke gebeurtenissen.

Aan die levendige gedachtewisseling dankt Omónia zijn naam Eendracht. Ooit werd hier de verzoening bewerkstelligd tussen twee rivaliserende politieke partijen. Handen gaan in pathetische gebaren de hoogte in. Argumenten vliegen over en weer.

Omónia. Twee levens leidt het plein, één overdag in het felle zonlicht en één verborgen, `s nachts.

Er is een metrostation. Boulevards zoals Athinás en Stadhíou komen erop uit. Beroemde bezienswaardigheden die niemand mag missen zoals de Acropolis en het Nationaal Archeologisch Museum liggen verderop of zelfs ver weg, en dat is goed. Op Omónia vergeet je dat je in Athene almaar eerbiedig moet zijn voor het antieke verleden. Drink ouzo op een terras of neem retsinawijn met de befaamde harssmaak. Bezoek het zelfbedieningsrestaurant Néon aan de noordzijde of loop een van de steegjes binnen en bestel in Ideal (sinds 1922) artisjokken met citroensap of zeebanket in Andréas.

Op het Omónia heerst nooit rust. Opvallend zijn de neo-klassieke gevels rondom met de houten luiken. De Nationale Bank van Griekenland is er gevestigd. De kioskhouders heten er períptero-eigenaars. Zij zorgen voor levendigheid. Bij het invallen van de schemer ondergaat het plein, zoals talloze volkse pleinen op de wereld, een gedaanteverandering. De fluisterende prostituees komen te voorschijn en posteren zich tegen de huizen.

Tijdens mijn bezoek aan Athene gaf ik de voorkeur aan hotel Titánia vanwege de daktuin. Van hier af heb je een adembenemend uitzicht over de daken naar de Acropolis. Maar wie aan het Omónia verblijft, behoort niet te slapen. Ik ging dus laat in de nacht weer de traptreden af naar beneden, naar buiten waar het zwoel was en warm. Dit is mijn plein.

www.athens- greece.com

    • Kester Freriks