Slingerend winkeltje

Doorlopende Voorstelling van Job Koelewijn is een spectaculaire presentatie. Bij de entree van Galerie Fons Welters slaat de verwarring al toe als je een zachtjes heen en weer slingerend winkeltje moet passeren. Door spiegels aan de binnenkant lijkt het groter. De winkel hangt van binnen vol met klokken en door de beweging is het gebouwtje zelf een soort van klok geworden. Alles is eindig, lijkt de boodschap van Koelewijn.

Zonder titel, 2003 Foto Erik van den Boom Boom, Erik van den

Maar met het miniatuur polderlandschapje Jump (2005) haalt hij die stelling weer onderuit. Een warme zaaltje, met een slootje, echt water en echt gras, wordt met spiegelwanden tot in het oneindige herhaald. Koelewijn heeft de uitgestrekte polder eerst gereduceerd tot maquette en vervolgens weer opgeblazen tot een grasgroen spiegelpaleis.

De boekenkast (Untitled, Bookcase, 2005), in de achterruimte is net zo oneindig als het instant-landschapje. Het houten bouwsel golft door de ruimte in de vorm van een lemniscaat (het symbool voor oneindigheid). Als beeldeenheden staan groepjes kunstenaarsboeken tussen oude vergeelde pockets. Achter de kast heeft Koelewijn in de galeriemuur een raampje gemaakt dat langzaam ronddraait. Je ziet de Japanse kers in de achtertuin van de buren. Wie nog niet duizelig was van klokkenwinkel en grasland, is het nu wel.

Koelewijns eerdere werk is vaak als poëtisch en ingetogen omschreven. Hij doet tijdelijke, subtiele ingrepen in zijn omgeving. Zo stapelde hij ongebruikelijk materiaal als bouillonblokjes en bouwde uit talkpoeder een muur, die gedurende tentoonstelling langzaam oploste. De geur van het materiaal was even belangrijk als het visuele aspect.

Met Doorlopende Voorstelling is Koelewijn uitgesprokener en minder ongrijpbaar, terwijl hij nog steeds blijk geeft van subtiliteit. De symboliek van tijdelijkheid en eeuwigheid is niet te missen, maar het draaiende raampje is ontwapenend lichtvoetig. In 1996 verwijderde Koelewijn de achtermuur om een ongehinderde blik op de buitenwereld te bieden. Nu kadert hij de blik in, maar legt 'm door het draaien niet vast.

Het is Koelewijn gelukt om zijn fascinaties vindingrijk om te zetten in beelden die je zomaar van je apropos kunnen brengen.

Job Koelewijn. Galerie Fons Welters, Amsterdam. T/m 22 april.

    • Machteld Leij