Paul Scheffer koestert multiculturele drama

”Een zelfcorrigerend vermogen van de democratie” noemt Paul Scheffer het stemmen van allochtonen op `eigen` kandidaten op de lijsten van de PvdA (Opinie & Debat, 18 maart).

Daar mogen we vooral niet blij mee zijn, betoogt hij. Voor de laatste maal waarschuwt hij voor de gevaren van de tweedeling in de maatschappij.

Nu ben ik tegen een tweedeling in de maatschappij en als atheïst zit ik, evenmin als Paul Scheffer, niet te wachten op nog meer religie in de politiek. Maar was het niet dit, door hem zo in bescherming genomen, kabinet-Balkenende dat de verkiezingen van woensdag naar dinsdag verplaatste in verband met de biddag voor gewas en arbeid? En is het niet de huidige minister van Integratie die het nog steeds niet voor elkaar heeft dat de scholen op het Offerfeest en Suikerfeest gewoon gesloten zijn?

Tweedeling, driedeling, vierdeling - het is er altijd geweest. Religie, etnische afkomst, intolerantie, discriminatie en racisme spelen daarbij altijd een rol. Maar de belangrijkste rol zal steeds de sociaal-economische factor zijn. In ieder geval behoort de focus in de politiek daar juist op gericht te zijn, omdat de andere factoren veel minder door overheidsbeleid te beïnvloeden zijn.

Paul Scheffer geeft de voorkeur aan het `islamdebat` in Rotterdam boven de brave campagne `Wij Amsterdammers`. Veel avontuurlijker en spannender, vindt hij dat.

In het tv-programma Buitenhof laat hij zich nog beter in de kaart kijken. ”Dat boeren voor hun eigen belang op het CDA stemmen, is lang zo erg niet als allochtonen die voor hun eigen belang op allochtonen stemmen”, aldus Scheffer, ”want Amsterdam wordt niet voor de helft door boeren bewoond”. Hij is gewoon bang voor de allochtone, islamitische kiezer.

En passant komen we ook te weten dat hij vindt dat de PvdA in Amsterdam wat hem betreft met de VVD een college zou moeten vormen en niet met GroenLinks.

Wanhopig probeert de onheilsprofeet zijn multiculturele drama in stand te houden.