Onbetaalbare gouden stiletto's in de P.C. Hooft

De P.C. Hooftstraat staat bij uitstek bekend als het domein van de jetset.

Op de donderdag, koopavond, is er geen BN'er te bekennen.

Valt het op als je geen enorme jeep bij Armani voor de deur parkeert, maar gewoon met de tram komt? Ben jij binnen een straal van een kilometer de enige die geen gemanicuurde nagels heeft? De P.C. Hooftstraat: verboden terrein voor de gewonere Hollander? Of toch voor iedereen toegankelijk?

Nathalie Harthoorn (29), gekleed in een kort spijkerrokje en bruin suède laarzen, stuitert vanaf de tramhalte naar de beroemde winkelstraat. Achter haar loopt Heleen van Dongen (28), die voor het eerst naar de chique Amsterdamse boetiekjes gaat. De vriendinnen uit Leiden geven toe dat ze die ochtend wat langer bij hun kledingkeuze hebben stilgestaan: Heleen: 'Vanavond naar de P.C. Hooft... wát moet ik aan?' Ze koos voor een broek en een koltrui: 'De verkopers zouden mij door mijn kleding niet anders moeten behandelen.' Nathalie heeft voor het uitje haar joggingbroek met slobberkont bewust in de kast laten hangen.

De twee lopen de hoek om en staan meteen stil. Voor hen liggen links en rechts designerwinkels. Een kleine kilometer lang. Ze kijken elkaar aan en Heleen zegt: 'Het is hier wel een beetje doods. Ik had een soort Champs-Élysées verwacht.' De beroemde straat lijkt uitgestorven en donker. Voorzichtig stappen ze door. Links ligt de eerste designer: Armani. Lichten uit. Het is zeven uur en koopavond lijkt nu al voorbij.

Totdat Nathalie in een spurt van energie de straat oversteekt en naar Heleen roept dat Strenesse open is. 'Is echt leuk, je moet kijken.' Binnen vier minuten staat Nathalie, de professionelere shopper van de twee, weer klaar om verder te gaan. Heleen heeft nog driekwart winkel te gaan. Een voor een bekijkt ze alle kledingstukken die in de rekken hangen. Het is stil in de winkel. Een groot contrast met de Kalverstraat een paar kilometer verder waar hordes graaiende shoppers van de winkels drukke holen maken.

Op straat staan een Smart, een Volkswagen en een Seat achter elkaar geparkeerd. Verderop staan enkele erg dure auto's, maar het assortiment kan niet overdreven worden genoemd. En nergens een Estelle Gullit of een Katja Schuurman te bekennen. De P.C. Hooftstraat is op donderdagavond gewoon een winkelstraat. Het grootste verschil met andere Nederlandse winkelstraten is dat de helft van de winkels dicht is. Gucci en Chanel, en de nieuwste aanwinst van de P.C. Hooft: Louis Vuitton, sluiten op koopavond om zes uur. Jammer, want de vriendinnen zagen ernaar uit kledingstukken van duizenden euro's te passen. In de Leidse Haarlemmerstraat, waar zij meestal shoppen, is dat onmogelijk.

In de Kookai, wél open, vertellen de verkoopsters dat één voor één de duurdere designerwinkels hun deuren hebben gesloten voor koopavond. In ieder geval voor de winter. 'Het kost ze meer dan het oplevert.' Deze winkel is in vergelijking met de haute couture-winkels betaalbaar, rokjes tussen de 60 en 120 euro bijvoorbeeld. Terwijl de verkoopsters een vaste klant aankleden passen Nathalie en Heleen met z'n tweeën in een pashok bijna de hele collectie. Ze kopen niets, en worden er niet op aangekeken als ze weggaan.

Eigenlijk vallen de verkopers hier mee, concluderen ze over de P.C. Hooftstraat. Ze vallen je niet lastig en laten je hun gang gaan. 'Nou', zegt Nathalie aan het einde van de avond, 'die ene verkoopster was wel een beetje gepikeerd toen wij geen hulp wilden. 'Ik ben hier niet om alleen maar af te rekenen', zei ze.'

Ze zitten in Caffe PC, ongeveer halverwege de straat. Het is er gezellig druk. Het café wordt op deze avond vooral bezocht door de verkopers van de winkels. De serveerster zet twee glazen champagne à 7,90 euro per stuk op tafel en plaatst de lege glazen op haar dienblad. Doen ze anders nooit, zomaar champagne bestellen, maar het was een bijzondere avond. De P.C. Hooftvrees is overwonnen. Nathalie droomt na over de gouden stiletto's die ze heeft gepast, maar die ze helaas niet kon betalen. Naast Heleen staat een grote tas met daarin een pakketje kleding en een bon. Op de bon staat vijfhonderd euro. Er was toch één designerwinkel open.