Euthanasie uitleggen wordt nog een heidens karwei

Het is de vraag of onze superieure houding over euthanasie terecht is.

Nederlandse bloggers zijn soms wel erg open over hun intieme familieroerselen.

'Bijna vakantie', blogt Petra Ruitenbeek opgetogen op vrijdag 17 februari. 'Volgende week heb ik lekker vrij genomen.' Een week later, op 27 februari, schrijft ze: 'Vandaag wordt de euthanasieprocedure gestart bij mamma. Het gaat nu snel.' Op vrijdag 3 maart is het zover: 'Mamma is op 1 maart om 21.20 uur overleden.'

Ruitenbeek houdt voor haar familie in den vreemde (Verenigde Staten en Ecuador) een internetlogboek bij. Ze is de enige niet. Virtuele familie- albums zijn inmiddels een gangbaar fenomeen in de blogosfeer.

Ik zal er nooit aan wennen. Dat zoekmachine technorati.com me middenin de familieroerselen van de Ruitenbeeks doet belanden, vind ik ronduit gênant, en ook onnodig. Nooit van e-mail gehoord, Petra?

Ook voel ik me ongemakkelijk bij het 'euthanatisch' exhibitionisme. De laatste uren van moeder Ruitenbeek worden beschreven als een familie-uitje op zondagmiddag. 'Dinsdag is besloten haar in slaap te brengen en te houden (...). We hebben gelachen en herinneringen opgehaald terwijl we rond haar bed zaten.''

In één opzicht verwelkom ik echter Petra's blog. Ze maakt duidelijk dat ze euthanasie als iets volmaakt normaals heeft geïnternaliseerd. Hierdoor kan ik nog beter begrijpen waarom Nederlanders vol onbegrip, soms zelfs hooghartig reageren op buitenlanders aan wie dat acceptatieproces is voorbijgegaan.

'Domme mensen mogen er ook een mening op na houden', blogtAkkerstraat 32 over de Italiaanseminister Giovanardi die een vergelijking maakte met nazi-praktijken. 'Euthanasie doet het altijd heel goed in het buitenland', smaalt Gemistekansen.nl. En weblog Medel, log over arts en medische ethiek, stelt plechtig: 'Giovanardi (...) laat ook een groot gebrek aan inzicht zien, in het uitzichtloze en ondraaglijk lijden dat ongeneeslijk zieke mensen kunnen ervaren.''

Geen misverstand: Giovanardi's vergelijking met het nazisme is onjuist. Destijds ging het om het scheppen van een zuiver ras, nu om de kwaliteit van leven. Toch vraag ikme af of onze superieure houdingterecht is.

Het is nog maar een paar jaar geleden dat Harer Majesteits ambassadeurs uitzwermden om het kritische buitenland uit te leggen dat euthanasie echt iets anders is dan moord. Om het eerste had een patiënt gevraagd, om het tweede niet. Het recente, zogeheten Gronings protocol uit 2004, waar de Italiaanse minister op reageerde, overschrijdt die grens echter. Die maakt het mogelijk ernstig zieke jonge kinderen te doden zonder hun toestemming.

Ik kan daarom goed begrijpen waarom sommige buitenlandse politici - bijgevallen door christelijke bloggers en, naar ik begreep, ookRadio China - nu het spoor in Nederland echt bijster zijn. Laten wedaarom niet de beledigde natie spelen en meteen excuus eisen. We geloven toch in de vrijheid van meningsuiting? Laten we Giovanardi duidelijk maken waarom we een grens, die we tot voor kort als heilig beschouwden, toch hebben overschreden. Het zal daarbij een heidens karwei worden om duidelijk te maken dat dit niets, maar dan ook helemaal niets met een glijdende schaal te maken heeft.

Meer weten? Bezoek de adressen van de besproken weblogs.

distantfamily.web-log.nl akkerstraat32.web-log.nl gemistekansen.nl medischeethiek.blogse.nl