Verhalen uit Bam

In de puinhopen van de Iraanse stad Bam vond fotografe Parisa Damandan duizenden negatieven van foto`s. Beeltenissen van mensen die omkwamen in de aardbeving die in 2003 het gebied teisterden en van hun kinderen, die soms nog leven. Voor documentairemaakster Aliona van der Horst aanleiding om hun een stem te geven. Ze reisde naar Iran om talloze getuigenissen op band vast te leggen. Maar toen ze met haar crew in Bam wilde gaan filmen, mocht iedereen het land in, behalve zij. Van der Horst besloot tot een inkijkoperatie. Cameravrouw Maasja Ooms kreeg de verantwoordelijkheid ter plaatse en Van der Horst voerde de regie op afstand, via de telefoon bijvoorbeeld. Een winstpunt is deze werkwijze niet. Want de film mist wel degelijk een eigen stem, temidden van al die fluistergetuigenissen van kinderen die hun moeders missen en vrouwen die rouwend om hun echtgenoot moeten hertrouwen. De camera registreert voorbeeldig, soms een beetje schools de tragische esthetiek van de puinhopen en de details waarin het leven weer uit het stof omhoog krabbelt. Maar deze film vertelt mij niets meer dan wat ik al zie.

Voices of Bam. Regie: Aliona van der Horst en Maasja Ooms. Voorafgegaan door: Het verhaal van een vliegend tapijt in Zwolle. Regie: Parisa Yousef Doust. In: 17 bioscopen.