“Het zwijgen' heeft last van zijn eigen geheimzinnigheid

Het idee is prachtig. André van der Hout en Adri Schrover lieten zich voor Het zwijgen inspireren door zogenoemde moordliederen die begin twintigste eeuw in de veengebieden van Drenthe als nieuwsdienst fungeerden. Die liederen belandden in het Meertens Instituut. In Het zwijgen komen ze daar in handen van de landerige onderzoeker Victor Dreissen. Hij trekt naar Drenthe om het slot van een van die liederen te horen en stiekem het huisje op te knappen dat zijn oom hem heeft nagelaten.

Het veen herbergt een wonderlijke verzameling bewoners die allemaal op de hoogte schijnen van geheimen die met dat bewuste lied te maken hebben. Ze doen erg hun best om Victor die geheimen te onthullen, maar ook om daar niks over te vertellen. Het zwijgen heeft last van die geheimzinnigheid en tegelijkertijd is het mysterie domweg niet groot genoeg om de film naar een bijzonder niveau te tillen. Zo resteert een fletse, met obligaat gevoel voor esthetiek gemaakte film vol reuzen-wegwijzers om de kijker door het verhaal te loodsen. Een binnenvaartschip van een jonge vrouw met lang blond haar en een betoverende stem heet M.S. Irene - van sirene, snapt u?

Speciale vermelding verdient de muziek van Sergei Zhukov, weemoedig, als door de veenwind volgeblazen en met het timbre van een 78-toerenplaat. En verder de archiefbeelden die Van der Hout en Schrover gebruiken van het leven in het veen in de vroege twintigste eeuw. Fascinerende plaatjes zijn dat, van mannen die op het slik stampen met hun klompen en boomstammen die via smalspoor worden afgevoerd. Deze beelden hebben een lading en een kracht die je het hele Zwijgen had gegund.

Het zwijgen. André van der Hout en Adri Schrover. Met: Vincent Croiset, Rosa Reuten, Huib Broos. In: 9 bioscopen

    • Bas Blokker