Eervolle aftocht Enel

Na alle ophef van de laatste weken is de lucht opeens zwanger van verzoenende geluiden. Plotseling lijkt een transactie mogelijk die het Italiaanse nutsbedrijf Enel in staat stelt zonder al te veel gezichtsverlies zijn dreigement te laten varen om de fusie tussen de Franse nutsbedrijven Suez en Gaz de France op te blazen.

Of een transactie ook daadwerkelijk tot stand zal komen is een andere vraag, want de wensen van de betrokken partijen lopen onvermijdelijk uiteen. Enel heeft zijn aanvankelijke eis laten vallen om Electrabel, de Belgische dochteronderneming van Suez met een waarde van 25 miljard euro, te mogen overnemen. Nu wil het concern de Belgische gasdistributienetwerken Fluxys en Distrigas hebben, plus Elio, het Belgische elektriciteitsnetwerk. Die bedrijfsonderdelen zijn duidelijk niet te koop. Maar de Fransen lijken bereid voor zo'n 5 tot 10 miljard euro aan belangen af te stoten, waaronder energiecentrales in België en Frankrijk.

Een transactie waarmee Enel eervol de aftocht kan blazen, zou de Franse en Italiaanse politiek niet slecht uitkomen. Voor Italië kan het uiterst schadelijk zijn een economische oorlog te ontketenen tegen een sterke bondgenoot, vooral omdat het die oorlog waarschijnlijk zal verliezen. Het groene licht dat de Italiaanse centrale bank gaf aan de overname door de Franse bank BNP Paribas van de Italiaanse bank BNL kan duiden op een welwillender opstelling.

De Fransen zijn zeker bereid om aan de Italiaanse zorgen tegemoet te komen, zoals mag blijken uit recente opmerkingen van minister van Financiën Thierry Breton. Door te zinspelen op de noodzaak van belangenverkopen om de mededingingsautoriteiten tevreden te stellen, suggereerde hij de mogelijkheid van een neventransactie om Enel te paaien.

Álle belangenverkopen moeten waarschijnlijk worden voorgespiegeld als noodzakelijke stappen om te voldoen aan de mededingingsregels van de EU. Dat zou de Europese Commissaris voor Mededingingszaken Neelie Kroes de gelegenheid bieden met de eer te gaan strijken van het verwezenlijken van meer concurrentie in Frankrijk en België, waardoor de EU een hart onder de riem wordt gestoken in een tijd dat zij voortdurend onder vuur lijkt te liggen.

Bovenstaand scenario gaat uit van de veronderstelling dat de wensen van de diverse betrokkenen in voldoende mate met elkaar in overeenstemming te brengen zijn. Maar Frankrijk, Italië, de EU en de besturen van Enel, Suez en Gaz de France zullen zeker hun best doen om een compromis te bereiken waarmee alle partijen hun voordeel kunnen doen. De enige verliezers zijn dan waarschijnlijk de aandeelhouders van Suez, die een bod in contanten aan hun neus voorbij zien gaan.

Voor meer commentaar uit Londen: www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld