Boeiende verhalenverteller met een scherp randje

Als tiener was Neko Case in Seattle getuige van de opkomst van grunge-bands als Screaming Trees en Nirvana. Ze ging drummen in punkbands en kwam tot het inzicht dat het haar roeping was om folkzangeres te worden. Ze zingt traditionals als John the Baptist en nummers van Dylan, maar hield altijd een voorliefde voor de dwarse houding van de punk. Haar vierde album Fox Confessor Brings The Flood klinkt alsof haar stem in een galmende kathedraal is opgenomen, met een overtuiging die meer met de fakkelballades van Dusty Springfield en Patsy Cline te maken heeft dan met een lief bescheiden folkzangeresje.

Neko Case

Ook in haar keuze van medemuzikanten gaat Case voor het hoogst mogelijke, met imposante bijdragen van Calexico's John Convertino en Joey Burns en de toetsenman der toetsenmannen Garth Brooks uit The Band. Met intrigerende liedjes als Margaret Vs. Pauline (de één verloor haar sweater, de ander drie vingers) en Hold on, hold on (“The most tender place in my heart is for strangers“ ) toont Neko Case zich een boeiend verhalenverteller met een scherp randje, anders dan andere singer/songwriters.

Originaliteit is in die platgetreden sector een groot goed en Case ontsnapt met haar zelfverzekerde folkrock aan het stoffige americanasfeertje.

CD POP

Neko Case: Fox Confessor Brings The Flood

Anti