Samen dóórgaan

Maté-thee uit Argentinië. Het water moet precies tachtig graden zijn, anders legen je darmen zich binnen een minuut. Je moet er iets mierzoets bij eten tegen de bitterheid. Dus een boterham met honing vol zoete walnoten uit het Servische Tara-gebergte. Ik ben een lucky bastard . Ik kan gaan en staan waar ik wil en mix culturen naar believen.

Als ik de krant opensla, verslik ik me. Paul Scheffer betoogt in het katern Opinie & Debat van NRC Handelsblad (zaterdag 18 maart) dat de winst van de PvdA zorgelijk is wegens het hoge aantal migranten dat stemde op collega-migranten in deze partij. Kiezen langs etnische lijnen, heet het. Eigen volk eerst, klink het zelfs later.

Ik heb op een Nederlander met Turkse achtergrond gestemd, vanuit het verlangen dat de gemeenteraad een afspiegeling is van verschillende culturen, dus mens- en wereldbeelden. Ik ben volgens Scheffer goed bezig. In tegenstelling tot iemand die misschien - met een zelfde beschavingsideaal, maar met een Marokkaanse achtergrond - op Ahmed Aboutaleb heeft gestemd. Diegene bevordert segregatie. Bedrijft zelfs cliëntelisme. Want zijn eerste eigenschap is z'n niet-Nederlandse achtergrond. Na een carrière van Marokkaan, via allochtoon naar moslim, is het nog een lange weg te gaan om Nederlander te worden.

Terwijl de covers en klonen van Marco Borsato uit de radio galmen bij het Radio 2 -gala van het Nederlandse lied tel ik op internet Tweede-Kamerleden van niet-Nederlandse afkomst. Vijftien exact. Over welk 'eigen volk eerst' hebben we het? Over welke dreiging?

Robert Putnam, een Amerikaanse socioloog, stelt dat mensen die actief zijn in een homogeen netwerk (bonding) doorgaans mensen zijn die daarna bruggen slaan naar sociaal heterogene gemeenschappen (bridging). De reden? Ze hebben vertrouwen gekregen in communicatie. De meeste dromen zijn bedrog, dat is het signaal dat Paul Scheffer en Wouter Bos dit weekeinde aan stemmers en aan lokale politici van andere origine hebben afgegeven. Maar als ik wakker word, lig ik liever naast de kunstenaar die zingt: 'We zullen dóórgaan, tot we samen zijn!'

Ellen Walraven

Algemeen directeur van debatcentrum De Balie in Amsterdam en mederoprichter van toneelgezelschap 't Barre Land.