Massasprint

Lieve luisteraars van het onvolprezen radioprogramma Meniscus & Co, vanavond is te gast in onze knusse studio André Roodkam, voorzitter van de VTSS, oftewel, de Vereniging Tegen Saaiheid in de Sport. Welkom mijnheer Roodkam.

Doe die aankondiging maar over. Dat kan sprankelender.

Het gaat dan wel van uw tijd af.

Hoe oud is deze koffie eigenlijk?

Laten we ons liever tot de hoofdzaken beperken. U moet zaterdag een gelukkig mens geweest zijn, mijnheer Roodkam. Voor het eerst sinds jaren werd Milaan-Sanremo niet beslist in de verwachte massasprint.

Dat zijn uw woorden.

Bleef Filippo Pozzato niet als enige over van een select groepje dat op de Poggio er van tussen ging?

De hele meute werd in dezelfde tijd geklasseerd. Ergo, massasprint.

Bij zijn ploeg spraken ze anders van een meesterlijk strijdplan. Pozzato als bliksemafleider voor superfavoriet Boonen. Ze zetten de Petacchi-trein aardig op het verkeerde been.

Slaapverwekkend. Boonen ging de confrontatie met Petacchi uit de weg.

Maar er werd wel gewonnen door zijn ploeg.

In een massasprint, ja, die Boonen had moeten winnen als hij kloten aan zijn donder had gehad. Maar daarmee is het probleem niet opgelost. Milaan-Sanremo blijft een oersaaie koers. Ik geef vast het stramien voor volgend jaar: lange ontsnapping met acht, hergroepering net voor de Cipressa, plaagstootjes, hergroepering net voor de Poggio, plaagstootjes, hergroepering op twee kilometer van de aankomst, massasprint.

Met opnieuw een verrassende outsider als winnaar?

Pozzato is pas een vent als hij met twee minuten voorsprong wint.

Zoals Merckx ooit met ijzeren regelmaat domineerde?

We komen tot elkaar.

Toen niet alleen Milaan-Sanremo maar het hele wielerseizoen voorspelbaar was?

Mag ik u vragen wat er mis is met grootsheid? Geen groter genot voor het oog dan een onverzadigbare kannibaal.

Milaan-Sanremo lijkt de kannibalen te zijn ontgroeid. Niemand draait nog zijn hand om voor die driehonderd kilometer.

Dat bedoel ik. Tom Boonen noemt het 'een flutkoers'. Was zelfs blij dat niet hij had gewonnen, maar een ploegmaat. Het is een zeepkistenwedstrijd. Het zoeken naar het eerste kievitsei is interessanter.

Er gaan stemmen op om in de toekomst een stevige, selectieve finale te ontwerpen. Dat moet u als voorzitter van de VTSS als muziek in de oren klinken.

Daar is de VTSS fel op tegen. Dan kunnen we onszelf wel opheffen.

    • Peter Winnen