Eendenkuikens

Half twee. Dit zijn de eendenkuikens die president Loekasjenko ‘de koppen zal afrukken’ – zo’n vierhonderd jongeren op het verlaten Oktoberplein die een kring vormen om vijftien tenten. Gitaren, vlaggen, kaarsen, stomende koppen thee en potten augurken. ‘Dit is het begin van het einde’, zegt de werkloze arts Larissa (ontslagen wegens politiek activisme) ‘Nog twee

eendjesstumb.jpgHalf twee. Dit zijn de eendenkuikens die president Loekasjenko ‘de koppen zal afrukken’ - zo’n vierhonderd jongeren op het verlaten Oktoberplein die een kring vormen om vijftien tenten. Gitaren, vlaggen, kaarsen, stomende koppen thee en potten augurken. ‘Dit is het begin van het einde’, zegt de werkloze arts Larissa (ontslagen wegens politiek activisme) ‘Nog twee of drie jaar en we zijn ons monster kwijt. Nu nog niet.’
Hier en daar groepjes in het zwart gestoken speciale troepen. Zware jongens. Ze maken nog geen haast.
Wij: ‘Gaan jullie vannacht nog iets doen, jongens? Erop slaan?’
Politie: ‘Gaan jullie iets doen dan?’
‘We doen vannacht alleen iets als jullie iets doen.’
‘Ach, die hippies gaan zo wel naar huis.’
‘Ik denk het niet. Ze slapen vannacht in hun tenten.’
‘Zo? Dan slapen ze de komende vier jaar in tenten, maar ergens anders.’

Politiehumor. Ik schaam me de eendenkuikens in de steek te laten, maar een mens moet soms slapen.