Zuigpuntje

Ik zag een sigaar liggen in de handpalm van een man. Het was een sjiek exemplaar met donker tabaksblad. De man stond in de catacomben van het PSV-stadion bij een deur te wachten. Het zuigpuntje was al op maat geknipt.

Wilfried de Jong. Collumnist nrc.next. Rotterdam, 19-03-06 © Foto Merlin Daleman Daleman, Merlin

Guus Hiddink had net de persconferentie achter de rug. Terwijl de coach wegliep, probeerde een journalist een extra zinnetje los te peuteren. Hoe zat het nou? Bleef Hiddink nog een jaartje in Eindhoven of vertrok hij voor een nieuw avontuur naar Rusland? Of ging hij misschien naar Manchester United?

Hiddink weet hoe je van lastige aandacht afkomt. Nooit stil gaan staan, blijven doorlopen.

In de smalle gang gingen een moeder en haar zoon pal voor hem staan. Even op de foto met de trainer. Klik. Verderop dreutelde een fan uit Hiddinks geboortestreek met een plakboek. Van de zenuwen vergat de man zijn pen voor een handtekening. In dialect wisselden ze een paar woorden met elkaar.

Daar was de hand met de sigaar.

Hiddink hield even in. Als in een straatdeal ging de sigaar soepel van de ene hand over in de andere. Hiddink liep met de sigaar in zijn hand de bestuursruimte in. Hij wenkte me; ik moest achter hem aan. We kennen elkaar uit mijn theatertijd. Ik speelde wel eens in Doetinchem.

We liepen een lounge binnen met prachtig uitzicht over het veld. Hiddink vroeg me hier op hem te wachten, hij moest even weg. Hij had de sigaar nog steeds niet aangestoken.

Ik kreeg een drankje van het meisje achter de bar. In de ruimte zaten nog een paar gasten. Sponsors, vermoedde ik. Terwijl ik amandelnootjes uit een glas graaide, keek ik door de ruit naar het lege stadion. Een halfuur geleden had de thuisclub hier NEC verslagen. Alleen de kleine lampen boven de tribunes waren nog aan. De troep slingerde rond de stoeltjes. Ze ruimden hier kennelijk pas zondag alle rotzooi op.

Op het stenen pad tussen veld en tribune liepen een paar mensen in het halfdonker. Van grote afstand herkende ik Hiddink aan zijn typische loop. Er zat een slingertje in zijn heup. De trainer van PSV liep in een leeg, donker stadion. Het zag er gek uit, vooral omdat hij niet op het veld liep.

Hiddink verdween tussen de tribunes. Een halfuur later viel hij de lounge weer binnen. Hij vroeg om een glas water. Hiddink pakte de afstandsbediening. Op de televisie kwam een reportage over de geruchten dat hij en zijn assistenten Rutten en Eijkelkamp uit Eindhoven zouden vertrekken.

Hiddink deed de sigaar in zijn mond. Hij maakte vuur en zoog met een paar ferme halen de punt oranje. Hij liep met de sigaar in de mond naar een lege kruk en keek naar zichzelf op televisie.

'Wat ziet hij er goed uit,' zei de coach, wijzend op zijn brede hoofd op tv. Hiddink legde een rookgordijn aan en heerste met natuurlijk gezag in de lounge. Niemand vroeg over het rondzingende verhaal dat hij zou vertrekken. Ik ook niet. Hier zat een onafhankelijke man bij wie scherpe vragen over zijn carrière aankomen als laffe muggenprikjes.

De sigaar brandde zaterdagavond nog lang in de hand van Hiddink. Hij zat er rustig bij, als een bereisde wereldburger die weet dat Eindhoven, Moskou en Manchester uiteindelijk gewoon op dezelfde aardbol liggen.