'Verloren seizoen' als overbruggingsjaar

Tweevoudig olympisch kampioene Alyson Annan verkeert als trainer-coach in gevarenzone met jeugdige hockeyploeg uit Den Haag.

Tiende plaats op ranglijst vloekt met ambities van club, die vooraf had ingezet op deelname aan play-offs.

Verdedigster Saskia Reuhmann van HCKZ tijdens het duel tegen Nijmegen. Foto Rien Zilvold den haag 19-03-2006 hockey klein zwitserland saskia reuhman foto rien zilvold Zilvold, Rien

Als speelster stak ze haar ambities niet onder stoelen of banken, dus waarom zou Alyson Annan dat als trainer-coach wel doen? En dus wat riep de geboren Australische bij het begin van het hockeyseizoen? 'Wij gaan voor de play-offs.' Daar kon geen misverstand over bestaan. Het was geen bluf, eerder realiteitszin, want: 'We hebben gewoon een hele talentvolle groep.'

Maar ook een piepjonge groep (gemiddelde leeftijd 21 jaar), beseft de tweevoudig wereldspeelster van het jaar inmiddels. 'Zes meiden van achttien, zes van eenentwintig en twee van tweeëntwintig', somt Annan droogjes op in het clubhuis, vlak na de fletse remise (3-3) tegen Nijmegen. De jeugdige samenstelling van haar selectie is volgens een van 's werelds beste hockeysters aller tijden de voornaamste reden waarom haar ploeg tot dusver ondermaats heeft gepresteerd. 'Jong betekent wisselvallig, en dat is precies wat ons vooral in de eerste helft van het seizoen parten heeft gespeeld.'

Na veertien speelronden bezet HCKZ de tiende plaats op de ranglijst, en die klassering vloekt met de ambities van de club, die vorig jaar lange tijd in de race was voor een plaats in de play-offs. Met nog acht duels te gaan in de reguliere competitie mag Annan, bezig aan haar tweede seizoen als hoofdcoach, blij zijn als haar selectie gevrijwaard blijft van de immer onvoorspelbare promotie/degradatieduels met de runners-up uit de overgangsklasse.

Maar wie vermoedt een gefrustreerde en dus stampvoetende coach langs de lijn aan te treffen, die komt bedrogen uit. Annan valt, ondanks de reeks tegenslagen, zelden of nooit uit haar rol. 'Al laat zich niet gek maken, die weet wat ze doet', merkt haar levenspartner Carole Thate, zelf ook een voormalig hockeyinternational, op in de rust van het duel tegen het stugge Nijmegen.

In Den Haag onderstreept de nummer zes van de ranglijst nog maar eens dat het tegenwoordig meer is dan het clubje waar Idols-zangeres Maud Mulder tot voor kort meehobbelde in de voorhoede. Annan is na afloop vooral opgelucht dat haar elftal niet opnieuw een mentale opdoffer heeft hoeven te incasseren, in de vorm van een nederlaag. 'We hebben vandaag de vechtlust getoond, waar het voor de winterstop vrijwel voortdurend aan heeft ontbroken.'

Van 'een verloren seizoen' wil Annan (32) dan ook niet spreken. 'We investeren nu noodgedwongen in ervaring; elke wedstrijd is voor ons nu een finale, met alle druk die daar bij komt kijken. Ik hoor mensen zeggen: je hebt gefaald, want je doet niet mee om de play-offsplaatsen, zoals je vooraf had aangekondigd. Ik kijk daar genuanceerder tegenaan. Het enige wat ik heb onderschat is hoe jong deze ploeg is, en wat voor gevolgen dat met zich meebrengt.'

Keepster Eveline de Haan is met haar dertig jaar verreweg de oudste van de ploeg. Over de oorzaak van HCKZ's teleurstellende seizoen hoeft de fysiotherapeute uit Spijkenisse niet lang na te denken. 'We hebben geen balans in het elftal na het vertrek [afgelopen zomer] van geroutineerde spelers als Femke Kooijman en Kate Walsh. Mooi hockeyen kunnen we wel, maar op karakter een wedstrijd naar onze hand zetten omdat het even tegen zit, blijkt heel lastig. Al zag je vandaag dat we op dat punt aan de beterende hand zijn.'

Toch telt HCKZ maar liefst vier A- en evenzovele jeugdinternationals. Annan weet het, maar die vermeende luxe heeft ook nadelen, zo benadrukt ze. 'Het komt geregeld voor dat we maar met z'n zessen staan te trainen, omdat de rest op pad is met het Nederlands elftal. Dat komt de teamgeest niet ten goede. Zeker niet als ik later ook nog eens hoor dat ze daar op de backhand hebben getraind, terwijl ik dat niet wil. Zorg eerst maar eens dat je het met je forehand kan oplossen.'

Bijna tien jaar fungeerde Annan als de aanjager van het ongenaakbare Australië, dat prijs op prijs won. Twee jaar geleden sloot ze haar carrière af. Op basis van haar jarenlange ervaring zou de tweevoudig olympisch kampioene nog altijd moeiteloos mee kunnen in de hoofdklasse. Ze weet het, maar: 'Daar hebben die meiden niets aan. Ze moeten het zelf doen; zelf leren, zelf ervaren.'