Rugby-heren doen even niet aan fair play

Leuke jongens, die rugbyers. Altijd in voor een geintje. Of ze nu gewonnen of verloren hebben, dat maakt eigenlijk niet uit. Na afloop van een veredeld potje modderworstelen praten ze honderduit, en zijn ze nooit te beroerd een biertje weg te geven. Eeuwige studenten, tot in de dood verenigd door die ene sacrale lijfspreuk, die iedere rugbyer kan dromen: Soccer is a gentlemen's sport played by animals, rugby is an animals' sport played by gentlemen.

Fraaie woorden, maar berusten ze ook op waarheid? Vrijdag bleek dat nota bene de landskampioen van Nederland, de Castricumse Rugby Club, het niet zo nauw neemt met de regels. Het tweede team van de club uit Noord-Holland voerde op het wedstrijdformulier doodleuk de namen op van niet in Nederland verblijvende en dus niet-speelgerechtigde spelers. In de hoop deze buitenlandse stoottroepen later alsnog op te kunnen trommelen in het eerste. Fair play? Nooit van gehoord!

Slimme truc, ongetwijfeld bekokstoofd aan de toog van Sportpark Wouterland. Maar ook een truc die het rugby in Nederland weer eens ontmaskerde als een sport die gegijzeld wordt door rechtgeaarde amateurs.

Bondsvoorzitter Gerard Kemps liet gisteravond weten lelijk in zijn maag te zitten met 'de affaire'. 'Misschien zijn we veel te goed van vertrouwen geweest.' Hij vreest dat meer clubs de hand hebben gelicht met de regels. Kemps kondigde aan 'voortaan strakker op te zullen treden'.

De eerste aanzet? 'Een recordboete' van - schrik niet - 4.538 euro. Een avondje 'bier hakken voor het goede doel' en de frauderende club is prompt uit de zorgen - en de betrokkenen hebben nog een leuke avond ook. Als de Nederlandse rugbybond zichzelf én de sport serieus had genomen, dan was Castricum een jaartje opgehokt.

Maar ja, we blijven studenten, we blijven bloedbroeders. Beetje rommelen met de papieren? Moet kunnen.

Mark Hoogstad