Pozzato op Via Roma uit schaduw van Boonen

Weer konden de handen van Tom Boonen de lucht in. Maar niet de Belgische wereldkampioen was zaterdag de snelste in de wielerklassieker Milaan-Sanremo, maar ploegmaat Filippo Pozzato. De zege van de Italiaanse coureur kon door het team Quickstep als een gezamenlijke tactische overwinning worden gevierd. En die strategie was simpel: de sterkste sprinter uit het peloton van dit moment, Alessandro Petacchi, zo min mogelijk kans geven.

'We hebben er alles aan gedaan om de 'trein' van Milram [de ploeg van Petacchi] kapot te rijden', zei Pozzato's ploegleider Wilfried Peeters. Milram had door de vele ontsnappingen, waarbij steeds renners van Quickstep waren betrokken, te weinig mensen over om de finale te kunnen beheersen. 'De tactiek is 110 procent gelukt.'

Zo eindigde de eerste voorjaarsklassieker na 294 kilometer niet in de verwachte massasprint, hoewel de eerste 75 rijders nagenoeg in dezelfde tijd aankwamen. Pozzato kwam in de afdaling van de Poggio in een kopgroep van zes man terecht. 'We hadden afgesproken dat wij bij een ontsnapping alleenkopwerk zouden verrichten als een renner het gevoel had dat hij het kon afmaken', zei Peeters.

Dat gevoel had Pozzato in de slotfase van La Primavera. Op vierhonderd meter van de finish wist hij met een tempoversnelling het jagende peloton voor te blijven. De sprinters Petacchi (tweede), Luca Paolini (drie) en Raborenner Oscar Freire (zesde) waren te laat. De juichende Boonen - die dit jaar al tien overwinningen op zak heeft - werd vierde.

'Mijn overwinning bewijst dat in een ploeg als Quickstep niet alleen de vedetten kunnen winnen. Wie in vorm is, krijgt de ruimte', aldus Pozzato, die al jaren kampt met het imago van een flierefluiter. De Italiaan, die al op zijn achttiende jaar profrenner werd, heeft de naam een playboy te zijn die vertier belangrijker vindt dan het wielervak. 'Drie jaar geleden heb ik Tirreno-Adriatico gewonnen en sinds die tijd ben ik door de media zeer kritisch behandeld.' Een etappeoverwinning in de Tour de France (2004) en een zege in de HEW Cyclassics (2005) konden daar niets aan veranderen. 'Ik zou mijn talent vergooien. Ik heb altijd gezwegen en geprobeerd met resultaten te antwoorden.'

Zaterdag lukte dat, nadat de voormalige renner van Fassa Bortolo in een groep met onder anderen de Luxemburgse kampioen Frank Schleck en de Spanjaard Igor Astarloa in een kopgroep terecht was gekomen. 'Behalve Schleck wilde niemand meewerken. Toen demarreerde Nocentini. Het was vroeg om de sprint aan te gaan, maar ik voelde me sterk.'

Logischerwijze kreeg Pozzato direct na zijn overwinning alle steun van zijn teamdirecteur Patrick Lefevere. Zijn losbandigheid was een verzinsel van de buitenwereld. 'Maar als je eenmaal een naam hebt, kom je daar niet meer van af. Mijn moeder zei altijd: 'Als ge een langslaper zijt, moet ge vroeg opstaan.' Wanneer hij niet serieus voor zijn sport zou leven, hadden we hem niet geselecteerd voor Milaan-Sanremo.'

Volgens Lefevere vormt Quickstep het Real Madrid van het wielrennen. 'We hebben heel veel goede renners. Zij zijn niet alleen ploeggenoten, maar ook concurrenten. Lang niet iedereen kan mee.' Quickstep, met zaterdag Boonen en Paolo Bettini als kopman, heeft in het pas begonnen seizoen al achttien overwinningen op zak. 'Dit haalt veel stress bij ons weg.'

Pozzato zal bij de komende klassiekers zeker op een 'basisplaats' kunnen rekenen, maar in de - in zijn woorden - 'heilige week' met de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix zal de Italiaan vooral werken voor Boonen, die vorig jaar beide klassiekers won. 'Tom is een goed mens die zijn ploeggenoten het beste gunt.' Wellicht kan Pozzato begin april, net als in Sanremo, zijn handen weer in de lucht steken. Als Boonen wint.