De Blauwe revolutie

blue3tumb.jpgEen blauwe revolutie in Wit-Rusland? De uitslag is volstrekt over the top: Loekasjenko op bijna 90 procent. Ik had een fles buitenlands gedistilleerd op 78 procent gezet, collega D’Hamercourt zat in de ‘lage 70’, collega Reiding van GPD op 82. We onderschatten Batka. Hij wil echt een Brezjnev-uitslag.
Mijn indruk van dag één: niet het eind, wel het begin van het eind. Gezien de massale intimidatiecampagne van de macht verliep alles redelijk bemoedigend. Tienduizend man op het Oktoberplein, een goede stemming die matige organisatie, gebrek aan amusement, een korte, maar extreme sneeuwstorm en vaak onhoorbare sprekers overleefde. Soepele slogans ook: ‘Moederland, vrijheid/Donder op Loeka dictator’. Iedereen gedroeg zich voorbeeldig.

 


Ik zag geslaagde en mislukte ‘kleurenrevoluties’ de afgelopen jaren: Servië, Georgië, Oekraïne, Kirgizië, Azerbajdzjan. Onlangs zag ik hoe de oppositie in Bakoe miserabel faalde, ondanks schaamteloze stembusfraude. Dat voelde je vanaf dag één al aankomen. Er miste daar iets. Vastberadenheid? Geloof?
Hier in Minsk voelde ik iets kriebelen in mijn onderbuik, en dat lag niet alleen aan die escalop op zijn Romaans. De angst is weg. De oppositie heeft geloof, al oogde Milinkevitsj gisteravond ook ietwat aangeschoten. Maar jenevermoed is ook moed, misschien was hij gewoon nerveus.
Wat ze in Minsk missen, zijn de tentenkampen, de plasmaschermen, de lasershow, de rockmuziek en een propagandazender, luxes die de oranje revolutionairen op de Maidan in Kiev wel hadden. Geld dus.
Morgen is van vitaal belang. Als de menigte zich verdubbelt - en Loekasjenko zo vriendelijk blijft zijn schrille dreigementen niet waar te maken en het protest hautain negeert - is dit feestje nog niet afgelopen. Ik zet mijn geld nog op vadertje Loekasjenko. Maar de oppositie heeft groeipotentieel. (Foto Oleg Klimov)

    • Coen van Zwol