PENSIOEN

Iemand met een topfunctie maakt bij echtscheiding geen punt over de pensioenverdeling. Toch resteert een aantal vragen.

Pensioenverdeling

Na twaalf jaar huwelijk gaan mijn man en ik uit elkaar. We hebben drie schoolgaande kinderen. Zij blijven bij mij wonen. Mijn man heeft een topfunctie en krijgt later ook een goed pensioen. Ik werk in deeltijd en verdien weinig, dus mijn pensioen is niet om over naar huis te schrijven. Gelukkig zijn we het erover eens dat mijn man een deel van zijn pensioen afstaat aan mij. Ik vraag me af welke verdeling de beste is. Gewoon delen, of de rechten omzetten?

(M.R.)

Als u het pensioen gewoon verdeelt, krijgt u uw deel op het moment dat uw man met pensioen gaat. Als u kiest voor conversie zet u de rechten om. Dan krijgt u uw deel als u 65 bent, ongeacht de leeftijd van uw man. Het voordeel hiervan is dat u helemaal van elkaar af bent.

Maar de nadelen zijn vrij groot. Als uw ex-man overlijdt, krijgt u geen nabestaandenpensioen. Als u op dat moment alimentatie van hem zou ontvangen, raakt u die alimentatie natuurlijk ook kwijt. Dan zou u moeten leven van uw deeltijdinkomen, eventueel aangevuld met een ANW-uitkering (Algemene Nabestaandenwet).

Of u die aanvulling krijgt, hangt af van de hoogte van uw eigen inkomen en de leeftijd van uw kinderen. Vergeleken met het gezinsinkomen waar u nu aan gewend bent, is het een enorme achteruitgang. Als uw kinderen ouder zijn dan 18, krijgt u geen ANW-uitkering.

Ook voor uw partner kan conversie nadelig zijn. Als u een zelfstandig recht op het pensioen hebt, gaat zijn ouderdomspensioen niet omhoog als u zou overlijden.

Bij deling zonder conversie gebeurt dat wel. Als er geen pensioen meer aan de partner uitgekeerd hoeft te worden, stijgt het ouderdomspensioen van degene die het pensioen heeft opgebouwd.

Arrogantie De Geus

Voor mij is het een bron van ergernis dat vrouwen zoals ik niet de mogelijkheid hebben om een goed pensioen op te bouwen. Ik ben 54 en heb altijd gewerkt. De eerste twintig jaar van mijn loopbaan kon ik door discriminatie geen pensioen opbouwen. En nu kan ik door rigide beperkingen in de toegekende fiscale jaarruimte mijn tekorten niet aanvullen. Minister De Geus zegt dat vrouwen hun pensioenachterstand vanzelf zullen inlopen. Wat een arrogantie van iemand die zelf vanaf het begin van zijn carrière gebruik heeft kunnen maken van alle rechten om wel een goed pensioen op te bouwen. Het probleem van mijn generatie lost zich alleen 'vanzelf' op door versterving. Van mijn huidige pensioenfonds kreeg ik onlangs bericht dat ik met 64,5 jaar kan stoppen. Tegen die tijd heb ik met onderbreking van een jaar (werkloos door ontslag) bijna 48,5 jaar gewerkt. Als ik dan een ouderdomspensioen wil van 70 procent van mijn loon, moet ik elke maand een bedrag investeren van 1.150 euro. Dit bedrag komt nog bovenop de maandelijks af te dragen pensioenpremie. Maar wegens de fiscale jaarruimte mag ik slechts maximaal 80 euro per maand in het collectieve pensioenfonds investeren. Het tekort van 1.070 euro mag door rigide fiscale bepalingen niet ingehaald worden in het collectieve pensioen, maar dat moet ik onderbrengen bij een verzekeraar. Dat is op zich al duurder, maar bovendien betaalt mijn werkgever dan niet mee. Het was voor mijn generatie heel wat goedkoper geweest als wij, toen we jong waren, gewoon de rechten hadden gehad om pensioen op te bouwen. Daarom pleit ik voor fiscale mogelijkheden voor reparatie en aanvulling voor mijn generatie. Onder andere voor verruiming van de jaarruimte om extra pensioen op te bouwen bij een collectief pensioenfonds. Doordat met ingang van 2006 over een hoger bedrag pensioen opgebouwd gaat worden, wordt onze problematiek nog eens versterkt. Hierdoor wordt de ruimte voor aanvullende opbouw alleen maar verder beperkt. Ik hoop dat dit probleem op een beschaafdere manier kan worden opgelost dan door versterving.

(M.B.)

Uit uw brief blijkt weer eens hoe lang de gevolgen van seksediscriminatie binnen de pensioenen nog na-ebben. Het lijkt mij verstandig als u voor verdere aanvullingen op uw pensioen niet langer kijkt naar fiscale (on)mogelijkheden, maar gewoon zelf geld opzijzet. Daar betaalt de fiscus niet aan mee, maar het is straks ook niet belast.

U kunt bijvoorbeeld sparen en straks interen op uw spaargeld. U kunt van uw spaargeld straks ook een onbelaste lijfrente kopen. Het is misschien een schrale troost, maar die ideale 70 procent zit er voor bijna niemand in. De meeste mensen hebben in het verleden op de een of andere manier pensioenschade opgelopen.

Wilma van Hoeflaken

De vragenrubriek behandelt om de week fiscale vragen en pensioenvragen