Mandelson maakt een strategische fout

Als je iets verkeerds gaat doen, moet je er op zijn minst voor zorgen dat je er op een of andere manier toch iets beter van wordt. Maar helaas, de pogingen van de Europese commissaris voor Handel Peter Mandelson om toe te geven aan de toenemende protectionistische reflexen binnen regeringen van de Europese Unie hebben hem toch wel erg belachelijk gemaakt.

Er is wel enig vernuft voor nodig om de lidstaten van de Europese Unie te verenigen tegen een beleid dat is bedoeld om ondoelmatig functionerende Europese industrieën te beschermen tegen buitenlandse concurrenten. Maar Mandelson is daar met vlag en wimpel in geslaagd met zijn voorstellen de import van Chinese schoenen aan banden te leggen. Zijn voorstel werd slechts gesteund door drie van de 25 EU-lidstaten.

Weliswaar stemden elf landen tegen omdat ze Mandelsons voorstellen niet ver genoeg vonden gaan, terwijl er slechts negen tegen waren omdat ze meenden dat het geen zaak van de Europese Unie is om haar burgers te dwingen om hogere prijzen voor hun schoenen te betalen.

Er is niemand die eraan twijfelt hoe moeilijk het is om een tegenstribbelend Europa ertoe over te halen om de vrije handel te omarmen, met name als je te stellen hebt met zwakke, populistische nationale politici.

Misschien is dat zelfs een onmogelijke opgave. Maar als je dan toch gaat verliezen, kun je dat maar beter met de juiste argumenten doen. Want als commissaris Mandelson zich al niet uitspreekt voor de vrije handel, wie dan wel?