Geen hapklaar McSex-brok voor ontwikkelingslanden

In het artikel `De wereldwijde strijd tussen McSex en McBurqa` (Opinie & Debat, 11 maart) suggereert Maarten Huygen ten onrechte dat Nederland zijn succesvolle seksuele voorlichting exporteert als hapklare brokken. Ja, we exporteren, maar alleen basisprincipes zoals openheid, gelijkwaardigheid, respect. We proberen daarbij inderdaad culturele kloven te overbruggen, maar wel met mensenrechten waarvoor overheden getekend hebben. Inmiddels zo`n 17 jaar actief in ontwikkelingswerk op dit terrein, kapitaliseert World Population Foundation (WPF) juist op lokale expertise van haar partners aldaar en op lokaal ownership. Allen die WPF`s aanpak willen gebruiken, zijn zelf verantwoordelijk voor het uitwerken en vertalen van succesvol gebleken methoden en inhouden naar lokale contexten.

Dat juist jongeren de drijvende kracht zijn achter de belangrijkste voorwaarde voor effectieve seksuele vorming, het openlijk bespreekbaar maken van seksualiteit, zet de schrijver zeer juist neer. Lokale jongeren spelen daarom een cruciale rol: van beleidsbeïnvloeding tot concreet meehelpen in de praktijk. Als, zoals in bijvoorbeeld Kwazulu Natal, Zuid-Afrika, één op de vier jongeren hiv-positief is, dan zoek je wel naar manieren om openlijk met hen te praten over seks, ook als dit indruist tegen traditionele normen en waarden. Dat wordt door lokale partners prima begrepen.

Door computergestuurd onderwijs blijkt daarbij een wondermiddel; de docent wordt ontlast door een leerlinggestuurd lesprogramma en de privacy van de groep leerlingen achter de pc is gewaarborgd. Het is dan geen luxe te ontdekken welke seksuele technieken er zijn om je seksualiteit te uiten, je grenzen te bepalen en onderhandelingsopties tot je beschikking te hebben bij dwang. Op de stroom van de aids-epidemie en tegen de stroom in van de orthodoxe tijdgeest is juist expliciet zijn letterlijk meer en meer van levensbelang, waar ter wereld ook en in wat voor cultuur dan ook. En niet in het minst om jongeren, vooral de hiv-positieven, veilig en verantwoordelijk van hun seksualiteit te kunnen genieten.

De zorg van Huygen over toenemend terreinverlies van seksuele vorming door fundamentalisme is mij als trainer in zeven Aziatische en Afrikaanse landen uit het hart gegrepen. Reden temeer om onze steun zorgvuldig in haalbare initiatieven te exporteren en dan vooral steun aan lokale projectpartners die hun nek durven uitsteken en aan de jongerenparticipatie aldaar.