Dichter bij God

In Maastricht geen spaghetti met gehaktballen, maar Joep Habets heeft toch een goede avond

Uit de luidsprekers schalt 'Buona Sera' van Louis Prima. En dat is mooi. In Big Night, de mooiste restaurantfilm ooit gemaakt, is Louis Prima als eregast uitgenodigd bij een feestelijk diner in restaurant The Paradise van de broers Pilaggi in New Jersey. Het restaurant is geen commercieel succes. De spaarzame gasten hebben liever spaghetti met gehaktballen dan de originele Italiaanse gerechten van de kok. Zijn broer probeert hem over te halen de gasten te geven wat ze willen, maar de kok staat met zijn onvoorwaardelijke geloof in de authentieke keuken van het vaderland voor trouw aan oude waarden en voor zelfrespect. 'Als je lekker eet ben je dichter bij God,' is zijn parool. Het diner, een uiterste poging om de zaak te redden, loopt uit op een mislukking. Louis Prima komt niet opdagen.

Big Night gaat over broederliefde en nog veel meer, maar ook over authentiek blijven versus aanpassen. Een dilemma waarin elk Italiaans restaurant in den vreemde positie moet kiezen. En daarom is het mooi dat Louis Prima uit de luidsprekers schalt in restaurant Gio's Cucina Casalinga in Maastricht, opdat we dat niet vergeten.

In tegenstelling tot The Paradise leidt Gio's een florerend bestaan, zonder spaghetti met gehaktballen. Op zaterdagavond stroomt het tussen vijf en half zes al helemaal vol. Tevoren valt er niets te reserveren, dus vroeg komen is het parool. Wie de zaak vol treft kan zijn mobiel nummer opgegeven. Dat wordt door buitengewoon vriendelijke, maar niet altijd even efficiënt opererende dames in een klein bloknootje bijgehouden. In de tussentijd verdwijnen de gasten, waarschijnlijk naar een van de vele cafés op en rond het Vrijthof, in afwachting van een telefoontje. De bediening is royaal aanwezig en de Italiaanse evergreens klinken als in de hoogtijdagen van San Remo. Mogelijk gaat het er in Italië nergens zo aan toe, maar voor ons is het Italiaans.

Gio's heeft geen kaart. Er is een menu met luttele keuzemogelijkheden. Als voorgerecht zijn er twee pasta's en bij het hoofdgerecht valt er te kiezen uit scampi, ossenhaas en lamsvlees. Ik heb de indruk dat die keuze altijd hetzelfde is. Een half jaar geleden bood Gio's in elk geval ook deze opties. En wie wijn bestelt krijgt als vanzelfsprekend de huiswijn.

Het diner begint hier met pasta. De ravioli met tomatensaus, parmezaan en blaadjes basilicum of de penne met olie en knoflook worden uit witte schalen van fiks formaat aan tafel geserveerd. De witgejaste mannen doen dat zeer bedreven met lepel en vork en met gevoel voor theater.

Bij Gio's komt de antipasto na de pasta en aan andere tafeltjes zien we die, als het zo uitkomt, ook wel tegelijkertijd met het hoofdgerecht op tafel verschijnen. Voor ons zijn er bruschetta verrijkt met tomaat, rucola met parmezaan en tomaat met mozzarella, alles gul besprenkeld met olijfolie. Eerder Hollands dan Italiaans is de hoeveelheid bijgerechten: schijfjes courgette en bloemkoolroosjes in een gefrituurd deegjasje, voortreffelijk aangemaakte gemengde salade, plakjes gemarineerde vleeswaar, spinazie bij de ossenhaas en nog het een en ander. De scampi zijn borddelers met mosselen en venusschelpen.

Gio's heeft ondanks zijn populariteit geen concessies gedaan in de stijl van koken en blijft de principes van de eenvoudige, maar o zo smakelijke Italiaanse keuken trouw. Dat het voor minder dan 45 euro per persoon kan, past weer goed bij de vermeende Nederlandse volksaard. Ik voel me even dichter bij God. Gio's Cucina Casalinga, Vrijthof 29a Maastricht, 043 325 62 75