www.nrc.nl/leesclub

In sommige delen van “De pianiste' (bladzijde 23-28, 39-49, 62-65) worden de voornaamwoorden ZIJ en HAAR met hoofdletters geschreven. Ik ben benieuwd naar jullie mening over de reden waarom Jelinek dit doet. Heeft dit misschien te maken met een gevoel van superioriteit ten opzichte van gewone mensen? Duidt het de arrogantie aan van “de kunstenaar versus het gepeupel'?

Edith Frieling

Ik neem aan dat in de delen van het boek waarin de voornaamwoorden ZIJ en HAAR in hoofdletters geschreven worden sprake is van een opgeslotenheid in de gevangenis van een onrealistisch, opgeblazen ego. Die identificatie met haar opgeblazen ego verpest ook juist Erika's levenskwaliteit. Waar sprake is van de hoofdletters is Erika duidelijk afgesneden van “de anderen'. Zij is onmachtig om te schakelen naar een mentaal ontspannen positieve toestand. Telkens als die hoofdletters gebruikt worden, lees ik dat er geen ruimte is voor een toestand van innerlijke vriendelijkheid, om maar niet te spreken van de gave om te genieten van haar bestaan. Erika, die zo graag wil leven, is daarentegen gedoemd steeds meer te sterven aan zichzelf. Kennelijk geen “onverwoestbaar kind'!

J.J.M. Luiken

Bij het lezen van De Pianiste zijn bij mij vragen als “al of niet een feministisch boek', geen ogenblik opgekomen. Wat ik als het meest schokkend in deze roman ervaar is de uitvergroting van wat in elk van ons - bewust of niet - in het klein aanwezig is. Dat maakt het zo confronterend. Je kunt er op geen enkele bladzijde aan ontsnappen.

Netty Bronzwaer

Helaas weer een westers negatief, rationele kijk op de machtige moeder-kind relatie. Psychologisch gezien interessante materie, deze roman van Jelinek, maar waarom altijd weer het onmachtige kind, dat zich in de slachtofferrol laat wringen?

Tom Smits

Al lezende vroeg ik me af, hoe iemand een dergelijk verhaal kan schrijven/vertellen als zij/hij niet tenminste iets dergelijks heeft meegemaakt? Dit kan een mens toch niet verzinnen!

M. Th. Kok