Marine haalt meer mijnen uit Noordzee

De mijnendienst heeft het afgelopen jaar zes keer zo veel zeemijnen en vliegtuigbommen geruimd als de jaren ervoor. De spectaculaire toename komt doordat de Nederlandse vissers veel meer meldingen hebben gedaan nadat drie opvarenden van een vissersboot waren gedood door een vliegtuigbom.

Dit heeft de Koninklijke Marine desgevraagd bevestigd. Sinds begin april 2005 hebben de mijnenjagers van de marine een recordaantal van 255 mijnen en vliegtuigbommen uit de Tweede Wereldoorlog tot ontploffing gebracht - 235 in Nederlandse en 20 in Britse wateren. De jaren ervoor bedroeg het aantal gevonden explosieven ongeveer 40 per jaar.

Op 5 april vorig jaar haalde de vissersboot Ouddorp 1 met zijn netten een Amerikaanse vliegtuigbom op. De bom ontplofte op het dek en drie vissers uit Ouddorp en Arnemuiden lieten het leven. 'Sinds dit tragische ongeluk is het bewustzijn over het gevaar van deze explosieven groter geworden', zegt woordvoerster V. Meelker van de marine.

Dat klopt, zegt voorzitter J. Nooitgedagt van de Nederlandse Vissersbond: 'Daarnaast is de samenwerking tussen de marine en de vissers sterk verbeterd. Het is nu veel makkelijker om meldingen te doen dan voorheen en er zijn duidelijke procedures.' Vissers hebben van de marine reflectoren gekregen die ze kunnen bevestigen aan per ongeluk opgeviste bommen: 'Dan kan de mijnendienst deze bommen met de sonar veel makkelijker terugvinden.'

Mijnenjagers zijn op het ogenblik bijna dagelijks bezig om explosieven te ruimen. In het merendeel van de gevallen (90 procent) gaat het om bommen. Deze bommen zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog door Britse vliegtuigen gedropt na aanvallen op Duitsland; soms worden ook Duitse bommen gevonden. In de overige gevallen - 10 procent - gaat het om oude zeemijnen. Na een melding bij de Kustwacht spoort de marine het explosief op met sonar, waarna een onderwatervaartuig, de Poisson Auto Propulsé (PAP), een springlading bevestigt. Van een afstand wordt de bom of mijn dan tot ontploffing gebracht.

Deze operatie - aangeduid als 'Beneficial Cooperation' - geldt als moeilijk en tijdrovend. De zeebodem is zanderig en voortdurend in beweging, de stroming is vaak sterk, terwijl kabels op de zeebodem nogal eens in de weg zitten.