“Ik ben bijna geboren in een zijspan'

Rick en Heleen Brantenaar zijn verzot op trikes.

Het zijn niet alleen de driewielmotoren die de passie voeden.

Heleen Brantenaar zit op haar paarse trike. Foto Rick Brantenaar Brantenaar, Rick

Niemand kan vermoeden wat er schuilgaat achter de deur van een doodgewone garage in een doorsnee wijk. Waar de meeste mensen hun fiets stallen, herbergen Rick en Heleen Brantenaar twee mechanische monsters op elk drie wielen. Het zijn trikes.

De forse driewielmotoren met enorme banden, koplampen in de vorm van doodskoppen, buitenspiegels met skelethandjes en leren tasjes met franjes zijn bijna twee meter breed en bijna drie lang. De paarse is van Heleen, de zwarte met glitter en sepia opgespoten draken is van Rick.

Heleen (41, kort van stuk en projectmanager) en Rick (38, dealermanager en dagelijks gekleed in een kostuum) zijn op het eerste gezicht doodnormale mensen met een doodnormale baan, maar ze hebben een uitzonderlijke passie.

De kiem voor Ricks obsessie ligt in zijn jeugd. “Ik ben bijna geboren in een zijspan. Mijn vader was gek van motoren.“ Het ouderlijk huis werd na de scheiding van zijn ouders omgetoverd in een motorpaleis. Zijn vader bouwde een bar waar bevriende motorliefhebbers hun biertje konden drinken. Aan de muur hingen foto's van motoren. Allerlei attributen en objecten in het huis, zoals bijvoorbeeld lampen, werden gemaakt van motoronderdelen.

Zijn liefde voor motoren heeft Rick nooit onder stoelen of banken gestoken. Toen hij Heleen tegenkwam, maakt hij haar meteen duidelijk dat hij voor niemand ging veranderen. “Je moet me respecteren zoals ik ben. Als ik geen motor kan rijden, word ik gillend gek', zei hij tegen haar.

In het begin van hun relatie begreep Heleen niet zo waarom hij zo graag alle beurzen, evenementen en bijeenkomsten wilde aflopen. Waarom hij dagenlang in magazines kon bladeren op zoek naar nieuwe accessoires. Waarom hij T-shirts met doodskoppen en leren vestjes wilde dragen in zijn vrije tijd. Maar nu snapt Heleen het wel. Zeker sinds het zijspan heeft plaats gemaakt voor de trikes. “In de open lucht op zo'n ding, dat voelt machtig.“

Volgens haar is het bovendien “een levensstijl waar zoveel meer bij komt kijken“. Het zijn niet alleen de motoren die de passie voeden. Rick en Heleen nemen hun monsters mee naar bijeenkomsten waar motorrijders samenkomen. “We rijden naar musea en kastelen. 's Avonds duiken we de kroeg in en zingen we karaoke.“ Daar voelen Rick en Heleen zich thuis. Daar voelen ze liefde, samenhorigheid en verbroedering. “Daar is iedereen gelijk. Het maakt niet uit waar je staat op de maatschappelijke ladder. Je hoort erbij.“

Rick en Heleen houden een website bij: www.dutchtrikers.com