Verhullen

Daar kwam ze aanfietsen. Ik zat met een cappuccino in een Italiaans lunchtentje op het Noordeinde. Aan haar stuur hingen twee tassen: één van dun wit plastic (type afhaalchinees) en één chic kartonnen modelletje - hengsel van rode koordjes - van een exclusieve winkel voor damesschoenen.

Ze stapte af bij de klikobak in een smal zijstraatje. Daar hevelde ze de schoenendoos van het chique kartonnen tasje over naar het dunne, witte plastic exemplaar. Het kartonnen tasje liet ze achter op de kliko.

Ze was al weg gefietst, toen ik me bedacht dat deze handeling haar thuiskomst een stuk eenvoudiger moet hebben gemaakt.