The Three Burials of Melquiadas Estrada

The Three Burials of Melquiadas Estrada, het speelfilm-regiedebuut van acteur Tommy Lee Jones, won op het afgelopen Filmfestival van Cannes twee prijzen; een voor Jones als beste acteur en een voor het scenario van Guillermo Arriaga, die eerder Amores Perros en 21 Grams schreef. Jones speelt een prototype dat we kennen uit talloze westerns: de zwijgzame, kortaffe, macho cowboy die de omgeving op zijn duimpje kent, de ‘man who knows Indians’. Jones is in een lichte variatie hierop ‘the man who knows Mexicans’. Het scenario van Arriaga biedt eigenlijk alleen maar dit soort stereotypes. De ongelukkig getrouwde serveerster die het zowel met de sheriff als met Pete doet, de racistische sheriff, de eenzame, door winkelen geobsedeerde jonge vrouw en de schietgrage grenswacht, vers aangekomen uit de stad. De film komt wat meer tot leven als deze mensen worden achtergelaten in het stoffige Texaanse gehucht en de strijd tussen man en man, en man en de elementen begint.

Pete wil in Mexico zijn vriend Melquiades Estrada opnieuw begraven. Estrada is een Mexicaanse immigrant, die per ongeluk bij de Mexicaans-Texaanse grens is neergeschoten door de nieuwe grenswacht en stiekem begraven. Pete dwingt de grenswacht met hem mee te gaan, en met het lichaam van Estrada op een paard gebonden, beginnen ze de tocht naar diens dorp.

The Three Burials had eigenlijk een prijs verdiend voor de cinematografie. Cameraman Chris Menges buit de hitte, de ruwheid van de omgeving, de textuur van de rotsen en de armoede in Mexico op grootse wijze uit. Twee mannen op een paard die langzaam door de woestijn rijden, bijna oplossend in de hitte; meer heb je niet nodig voor een pakkend beeld. Dan begrijp je de ruigheid van Pete en het verlangen van de daar wonende Mexicanen het droge land te ontvluchten. Ook al loop je de kans te worden neergeschoten.

The Three Burials of Melquiades Estrada. Regie: Tommy Lee Jones. Met: Tommy Lee Jones, Barry Pepper. In: 17 bioscopen