Pop en politiek op Cuba

Habana Blues is de tweede film van regisseur Zambrano.

Zambrano maakt emoties, politiek en bedoelingen iets te expliciet.

In 'Habana Blues' wordt gezongen over armoede, de gebrekkige elektriciteitsvoorzieningen op Cuba en de behoefte aan het eiland te ontsnappen Foto Warner Bros Habana Blues Foto Warner Bros Warner Bros

In Habana Blues voor de verandering eens geen stokoude mannetjes die de son ten gehore brengen, maar twintigers die energieke Cubaanse popmuziek maken. Het verhaal over twee muzikale vrienden die het willen maken, is minder belangrijk dan de rol die muziek in deze film speelt.

Via de teksten van de liedjes smokkelt Habana Blues kritiek op het leven in hedendaags Cuba de film in. Er wordt gezongen over armoede, de gebrekkige elektriciteitsvoorzieningen, de behoefte aan het eiland te ontsnappen. Tegelijkertijd herbergt de film meteen weer een commentaar op dit soort kritiek op Cuba. Ruy en Tito reageren verschillend op het voorstel van een Spaanse muziekproducente (in dienst van een Amerikaanse platenmaatschappij) om vooral de nummers met commentaar op de Cubaanse heilstaat op te nemen. Die verkopen het beste in Amerika en Spanje. Ruy vindt het goedkoop verraad van zijn land, waarop hij ondanks alle tekortkomingen, trots is. Tito begrijpt het commerciële imperatief achter het plan. Amerika investeert, dus wil in ieder geval uit de kosten komen. Kunst versus commercie; nationalisme versus globalisme en communisme versus kapitalisme zijn de begrippenparen die verweven zijn in Benito Zambrano's vertelling. Ook hierin biedt de muziek een oplossing uit de impasse. De liedjes die Ruy en Tito samen schrijven vermengen van alles en nog wat: Amerikaanse rap en rock met meer mediterrane klanken, Spaanse teksten met Amerikaans slang en swingende ritmes met vierkwartsmaten. Ruy gaat steeds meer authentiek Cubaanse muziek maken - liedjes vol weemoed en verlangen. Zo geeft Zambrano (bekend van Solas) muzikaal al aan dat Ruy twijfelt aan het verlaten van Havanna.

Habana Blues is het soort film dat alles expliciet maakt: emoties, politiek, thematiek. Zambrano slaat dramatisch de plank mis door een afscheidsscène parallel te monteren met het slotconcert van de band, waardoor de impact die beide scènes zouden moeten hebben verloren gaat. Het potentieel hartverscheurende moment wordt verknipt en gaat verloren.

film

Habana Blues. Regie: Benito Zambrano. Met: Alberto Yoel, García Osorio. In 14 bioscopen. ***