Lida Abdul

Het lijkt het werk van een verwarde vrouw: met een kwast schildert ze ruïnes wit, alsof ze slechte herinneringen wil laten verdwijnen. De video The White House (2005) van Lida Abdul (Kabul, 1973) is echter vooral een poging om het oorlogsleed te bezweren waaraan haar geboorteland Afghanistan heeft blootgestaan sinds de inval van de Russen. Al het werk van Abdul - registraties van performances, video en fotografie is bedoeld om dat leed symbolisch en bijna sacraal te verzachten, met rituele handelingen die soms niets aan de verbeelding overlaten en soms uiterst geheimzinnig lijken. Abdul verliet haar land op jonge leeftijd, midden jaren tachtig. Ze kwam via India en een asielzoekerscentrum in Duitsland uiteindelijk terecht in Amerika. Daar volgde ze een kunstopleiding. Namens Afghanistan deed Abdul mee aan de Biënnale van Venetië in 2005, de directe aanleiding voor het Museum voor Moderne Kunst in Arnhem om haar een solotentoonstelling te gunnen. De gelijkenis die zich het meest opdringt is die met Shirin Neshat, al was het alleen maar vanwege het feit dat beiden kunstenaars zijn met hun wortels in het Midden-Oosten. Beiden geven ze na een lange afwezigheid een visie, verhalend en rijk aan rituelen, op het land van herkomst. Abdul wijst geen schuldigen aan, maar toont op een bedachtzame, bijna wereldvreemde manier de gaten en sporen die oorlog achterlaat. In de drie zalen in het museum valt op dat ze veel van haar werk herhaalt. Zo verft ze bij verschillende gelegenheden de wereld wit en dat tempert de impact van het werk, maar uiteindelijk doet het toch geen afbreuk. Haar werk blijft overeind staan, als stille kracht tegen het kwaad in de wereld.

Petition for Another World, Lida Abdul t/m 21 mei in Museum voor Moderne Kunst Arnhem, Utrechtseweg 87 Arnhem. Di -vr, 10-17u. za, zo 11-17u.