Libergs 'De negende' te vertrouwd

Voorstelling: De Negende, door Hans Liberg. Gezien: 15/3 in de Schouwburg, Amstelveen. Tournee t/m 24/5 en volgend seizoen. Inl. 030-2334218, www.hansliberg.com

Aan weerszijden van het toneel hangt een klassieke top-100, van Vivaldi's Vier jaargetijden (1) tot en met de Toccata van Bach (100). Hierop kan de piano-, gitaar-, orgel-, hoorn-, tuba- en viola da gamba-komiek Hans Liberg naar hartelust terugvallen in De Negende, zijn tiende programma in 23 jaar. En zijn publiek kan er op gezette tijden een verzoeknummer uit kiezen. Maar iedereen weet al bij voorbaat dat Liberg zo'n stuk nooit volgens de regels zal spelen. In het Alle Menschen werden Brüder duikt al snel de Eurovisie-mars op, in Mozarts hoornconcert klinkt opeens De postkoets door, en zodra hij een vioolconcert van Mendelssohn in majeur speelt, is Visite van Lenny Kuhr niet ver meer.

Ook ditmaal presenteert Liberg een muzikale fruitmand, waarin hij voortdurend valstrikken uitzet voor de zaal die denkt een melodietje te herkennen en alvast onnadenkend begint mee te zingen. En als die samenzang niet blijkt te kloppen, kijkt hij peinzend voor zich uit en zegt: 'Het is niet zoals Wibi en ik het stuk kennen.' Verder trekt hij met merkwaardige gevolgen Lang zal hij leven en het titelliedje van Pippi Langkous van majeur naar mineur, laat Händel aan het woord over Bach en demonstreert hoeveel tekstloze lalala-refreintjes er in de popmuziek zijn.

Het heeft iets vertrouwds, want Libergs tiende programma wijkt niet wezenlijk af van zijn negende. Ook toen liet hij al zien hoe makkelijk hij met zijn publiek kan spelen en hoeveel vermakelijke momenten dat oplevert. Maar voor het eerst dreigt er ditmaal af en toe ook iets routineus in te sluipen. Veel grappen over dat klassieke standaardrepertoire heeft hij immers al eerder - en soms beter - gedebiteerd. Misschien kan hij zijn elfde programma maar beter zonder de muziek uit die top-100 maken.