Zitskiër volgt “Turijn' op afstand

Kees-Jan van der Klooster (28) had morgen willen deelnemen aan het alpine-skiën bij de Paralympics Winterspelen in Turijn, maar wist zich net niet te kwalificeren.

Foto Bob van der Have Have, Bob van der

Gefrustreerd zit Kees-Jan van der Klooster morgen voor zijn computerscherm. Via paralympicsport.tv zal de zitskiër het alpine-skiën bij de Winterspelen in Turijn volgen. Als zijn buitenlandse vrienden in de Italiaanse Alpen aan de reuzenslalom beginnen, moet Van der Klooster zich in Vlissingen verbijten. “Jongens die ik dit seizoen heb verslagen, mogen wel meedoen. Het kostte moeite om me bij die gedachte neer te leggen.“

Van der Klooster liep vijf jaar geleden met snowboarden een dwarslaesie op. Van tweeënhalve meter hoogte viel hij van een muurtje. “Het ging zo snel dat ik niet eens mijn handen kon uitsteken. Gelukkig viel ik plat op mijn rug. Als ik op mijn hoofd terecht was gekomen, zou ik er veel slechter aan toe zijn geweest.“

Hij brak zijn rug, maar zijn liefde voor de wintersport bleef. “Als je op straat wordt aangereden, ga je daarna toch ook weer boodschappen doen? Risico zit overal.“

Met snelheden tot over de honderd kilometer per uur suist hij in zijn kunstkuipje van de sneeuwpistes. Was hij als valide sporter slechts een gevorderde snowboarder, als mindervalide zitskiër kan hij zich op wedstrijdniveau met de besten van de wereld meten. “Met mazzel had ik een olympische medaille kunnen winnen.“

Bij de Paralympics Zomerspelen in Athene in 2004 won Nederland 28 medailles. In Turijn wappert de Nederlandse vlag niet eens. Geen enkele sporter wist zich te kwalificeren. De sportkoepel NOC*NSF had zich soepeler moeten opstellen, zegt Van der Klooster. “Vroeger werden bij het skiën 170 medailles verdeeld, nu nog maar tachtig. Skiërs met één arm, met één been, spastische skiërs, blinde skiërs - bij vorige Spelen had je veel meer categorieën dan in Turijn. Toch hield NOC*NSF vast aan de oude eisen. Waarom zijn wij van alle landen het strengste?“

Jammer, zegt Van der Klooster, zonder Oranje-sporters is de aandacht voor de Paralympics in Nederland een stuk minder.