Wachten in Wit-Rusland

Zo’n eerste dag in de ‘laatste dictatuur van Europa’ ben je grotendeels kwijt aan de bureaucratie. Een accreditatie – plastic kaartje met ‘press’ – is geen overbodige luxe in een land waar ze buitenlanders om het minste de grens over zetten. (Been there, done that) Dus zaten wij bij het MID – het ministerie van Buitenlandse

minskthumb.jpgZo’n eerste dag in de ‘laatste dictatuur van Europa’ ben je grotendeels kwijt aan de bureaucratie. Een accreditatie - plastic kaartje met ‘press’ - is geen overbodige luxe in een land waar ze buitenlanders om het minste de grens over zetten. (Been there, done that)
Dus zaten wij bij het MID - het ministerie van Buitenlandse Zaken - minsk2thumb.jpganderhalf uur te wachten op lunchende medewerkers, samen met wat Fransen en Kazachen (die een Mercedes van hun ambassade ter beschikking hadden. Soms is het niet slecht om staatsjournalist te zijn).
Wij hadden alle tijd om de kunst van het ministerie te keuren. Zo’n lobby is de uitstalkast van een natie, daar etaleert men goede smaak en cultuur. Ziehier wat het Loekasjenko-regime als kunst ziet.