Hang naar romantische tijden krijgt vrije loop

De New Yorker Adam Green is een goede vriend van The Strokes, sinds hij met het pantomime-popduo Moldy Peaches in hun voorprogramma toerde. Uiterlijk zou hij een broer van Strokes-zanger Julian Casablancas kunnen zijn, maar muzikaal verschillen ze nogal. Green houdt de rocktraditie grotendeels voor gezien en grijpt terug naar het tijdperk van musicalliederen, romantische nachtclubzangers en zwoegende songschrijvers op Tin Pan Alley.

Met de single Jessica werd hij een popster tegen wil en dank in Duitsland, onverwacht in het licht van zijn cynische en soms ronduit pornografische songs. Het succes heeft hem de armslag gegeven om voor zijn vierde solo-cd Jacket Full Of Danger een orkestje in te huren, waarmee zijn hang naar romantische tijden van vóór de elektrische gitaar de vrije loop heeft gekregen. Het liefst presenteert Adam Green zich als een crooner in de trant van Sinatra en Nat King Cole.

Het valt moeilijk om zijn geknepen bariton serieus te nemen als hij in het nummer Drugs zingt over de zegeningen van verdovende middelen, begeleid door een nostalgisch strijkje en melodisch mijmerend over zijn “lady' die zijn “stash' door de wc spoelde. Leuk, maar stadgenoten Magnetic Fields maken dit soort muziek geloofwaardiger.

Adam Green: Jacket Full Of Danger (Rough Trade)