Engeland bestrijdt watertekort met meters

Engeland kampt met een steeds nijpender water-tekort. Om de inwoners aan te sporen tot bewuster watergebruik worden in de regio Folkestone & Dover watermeters verplicht.

Stephanie Langley, een vrouw van gedrongen postuur met een bril, heeft maar vast een paar emmers in haar tuin gezet om regenwater op te vangen. “Dat spaart alweer water uit de kraan en zo hebben we volgende maand een voorraad wanneer een sproeiverbod van kracht wordt“, zegt ze, staande voor haar rode bakstenen huis in een straatje in Folkestone, dat tegen de spoorbaan aan ligt.

Het zuidoosten van Engeland kampt met een steeds nijpender watertekort. Begin deze maand werd het gebied rond Folkestone en Dover officieel door de Britse regering uitgeroepen tot een waterarme zone na jaren van geringe neerslag. Op grond van die status wil het regionale waterleidingsbedrijf de komende jaren alle afnemers verplichten tot de installatie van een watermeter.

De ervaring leert dat mensen ten minste 10 tot 15 procent minder water verbruiken, als ze niet langer een vast bedrag betalen maar worden aangeslagen voor hun eigen verbruik.

Het betekent een primeur voor Engeland. Tot dusverre werden er alleen op vrijwillige basis watermeters aangebracht. Volgens Folkestone & Dover Water, het lokale bedrijf, heeft op het ogenblik slechts 40 procent van zijn 65.000 klanten een watermeter.

Ook de meeste mensen in de oudere woningen langs Darby Road, waar Langley woont, beschikken niet over een meter. “Ik vind het vervelend dat ze meters introduceren“, zegt Langley's buurvrouw Louise Day, een verpleegster van middelbare leeftijd, die haar auto schoonmaakt met een stofzuiger. “Ik vertrouw zulke bedrijven niet. Die slaan je altijd te hoog aan. Met de vaste prijs, die door de regering was vastgesteld, wist je precies waar je aan toe was.“

Het waterprobleem beperkt zich niet tot Folkestone en Dover. Ook de hoofdstad Londen worstelt ermee. Het waterbedrijf voor de hoofdstad, Thames Water met 3,5 miljoen klanten, kondigde deze week een sproeiverbod voor tuinen en sportvelden aan, dat begin volgende maand ingaat.

Dat komt hard aan, want veel Britten zijn verwoede tuiniers. “Meneer, waarom moet ik zo bestraft worden“, klaagde een 87-jarige weduwe uit East Sussex in een ingezonden brief aan The Daily Telegraph. “Ik kan geen gieter gebruiken - te zwaar. Ik heb een watermeter en kan binnenshuis veel water besparen. Mijn tuin is mijn voornaamste bezigheid en bron van plezier.“

Burgemeester Ken Livingstone heeft de Londense bevolking inmiddels opgeroepen zuiniger met water om te gaan. Hij raadt aan voortaan geen bad meer te nemen maar te volstaan met een douche. De auto kan beter met een emmer water worden schoongemaakt dan met een spuit. Bovendien hoeft niet elke plas apart te worden doorgedrukt, meent de burgemeester. In huize Livingstone hebben ze de toilet-etiquette op dat punt volgens hem al aangepast.

De watertekorten zijn niet louter te wijten aan tegenvallende neerslag. Ze hebben ook te maken met de steeds luxere levenswijze van veel mensen in het welvarende zuiden van Engeland: steeds meer zwembaden, spa's, spuitinstallaties voor reinigingswerk, vaatwassers en douches met extra grote en sterke stralen. In Zuid-Engeland verbruiken de inwoners gemiddeld 160 liter water per dag, 20 liter meer dan in het noorden en 60 liter meer dan op het Europese vasteland. Daar zijn watermeters al sinds jaar en dag verplicht en dat drukt het verbruik.

Bovendien groeit de bevolking in het zuiden gestadig. Londen alleen al zal er naar verwachting de komende tien jaar zo'n 800.000 mensen bij krijgen. Ook voor het omringende gebied zijn er al bouwvergunningen voor duizenden nieuwe woningen verstrekt door vice-premier John Prescott (Volkshuisvesting). Bijna alle nieuwe woningen zullen overigens wel van een watermeter zijn voorzien.

Een andere reden is dat er in Groot-Brittannië naar verhouding veel water verloren gaat door lekken in de waterleiding. Vooral in de steden dateren veel leidingen nog uit de Victoriaanse tijd en die beginnen steeds vaker te lekken. Folkestone & Dover Water ontkent echter dat dit ook in haar gebied mee speelt. “Ons grootste probleem is dat we geen meren of plassen hebben waaruit we kunnen putten“, aldus Philip Bosley, woordvoerder van het bedrijf. “We zijn bijna geheel afhankelijk van grondwater en waterhoudende lagen in de kalkrotsen.“

Bij veel bewoners van Folkestone leeft er begrip voor de introductie van de watermeter. “We hebben ook al meters voor gas en elektriciteit, dus het is niet vreemd dat we dat nu ook voor water krijgen“, zegt Stephanie Langley.

Ook Steve Leonard, een forse man van middelbare leeftijd die zijn hond aan het strand van Folkestone uitlaat, is er voor. “Het is toch niet eerlijk dat ik als vrijgezel evenveel betaal voor mijn water als een gezin met tien kinderen. De mensen letten er echt beter op hoeveel water ze gebruiken als ze ervoor moeten betalen. Ik in ieder geval wel.“