Dekker dwingt respect af met zege in “Tirreno'

Joop Zoetemelk deed het op 38-jarige leeftijd, Erik Dekker was 31 toen hij Tirreno-Adriatico won. Thomas Dekker werd gisteren de derde Nederlandse ritwinnaar van de Italiaanse rittenkoers. Het was een volwassen prestatie van een bijzonder ambitieuze 21-jarige wielrenner die zijn vertrouwde omgeving verliet om carrière te maken.

Thomas Dekker op het podium als winnaar van de Tirreno. Foto AFP Dutch Thomas Dekker (Rabobank) wears the overall leader jersey on the podium at the end of the seventh stage Campli-San Benedetto del Tronto of the 41th edition of the Tirreno/Adriatico cycling race, 14 March 2006. Italian Alessandro Petacchi won the last stage and Dekker kept the overall leader jersey. AFP PHOTO/Patrick HERTZOG AFP

Tweedejaars profrenner Dekker koos voor de Italiaanse toptrainer Luigi Cecchini en een solitair leven in Toscane. Een keuze die respect afdwingt in het peloton, getuige de vele felicitaties die hij gisteren na de slotrit in San Benedetto del Tronto ontving. Ritwinnaar Alessandro Petacchi, de Italiaanse sprinter, legde na afloop uit dat hij de zege van het Rabo-talent geen verrassing vond.

“Vooraf vroegen mijn ploegmaten wie ik dacht dat de Tirreno zou winnen. Ik zei meteen: Thomas Dekker. We trainen vaak samen en ik weet hoe hij met deze koers bezig was.“

Had ik er maar geld op gezet, lachte Petacchi, in vorm om zaterdag voor de tweede keer op rij de voorjaarsklassieker Milaan-Sanremo te winnen. De rassprinter rekende gisteren in de sprint af met de Australiër Robbie McEwen en de Italiaan Paride Grillo. Dekker kwam even in de problemen toen twintig kilometer voor de finish een Lampre-renner zijn achterwiel raakte. Maar de Rabo's vormden de afgelopen week het sterkste team in de wedstrijd en Dekker was in een mum van tijd terug in de groep.

Vlak achter de finishlijn stond Theo de Rooij, directeur van de ploeg van Rabobank. Hij sprak van een bijzondere dag en een bijzondere renner. “Het zijn er weinig die op 21-jarige leeftijd voor zo'n koers zeggen dat ze voor een goed klassement gaan en vervolgens winnen.“ Ploegleider Erik Breukink sprak soortgelijke woorden. “Als je ziet hoe hij hier naartoe komt en het allemaal waarmaakt. Hij is veel verder dan menig andere coureur van zijn generatie.“

Breukink, de laatste grote Nederlandse ronderenner, moest weer denken aan zijn entree bij de beroepsrenners. “Ik was 22 in mijn eerste volledige profjaar en won een rit in de Ronde van Zwitserland. Maar ik was lang niet zo constant als Thomas. Je ziet hem eigenlijk nooit slecht rijden.“

Dekker wordt nog wel eens gezien als een bluffer, maar haalde toch even zijn gelijk. “Hij zweeft niet, is heel reëel“, vond Breukink die in zijn loopbaan drie keer een tijdrit in de Tirreno won, maar voor een goed klassement de koers te nerveus vond. Dekker ging er voor het eerst van start en won meteen. “Het lijkt makkelijker dan het is“, zei hij gisteren opgelucht. “Michael Boogerd heeft het dertien keer geprobeerd en Erik Dekker heeft er ook jaren over gedaan om hier te winnen. Er valt wel iets van me af.“

Dekker was gefixeerd op de Tirreno, vanaf het moment dat bleek dat er een lange tijdrit in het parkoers was opgenomen. Daar legde hij zondag met zijn derde plaats de basis voor de overwinning.

Dekker verhuisde van Dirkshorn in Noord-Holland naar Lido di Camaiore, dicht bij zijn trainer: de vermaarde Cecchini. “Het is niet altijd leuk. Ik ben niet gewend alleen thuis te komen. Maar het is het allemaal waard. Als ik niet naar Italië was gegaan, had ik hier niet gewonnen.“

Tussen de Tyrrheense en de Adriatische Zee ontdekte Dekker dat hij weer een stap verder is in zijn ontwikkeling. Waar het stopt, weet hij niet, maar het doel is duidelijk. “Ik wil in de toekomst voor een goed klassement in de Tour de France gaan.“

In de einduitslag van de Tirreno had Dekker een voorsprong van veertien seconden op de nummer twee, de Duitser Jorg Jaksche. De Italiaan Alessandro Ballan eindigde op de derde plaats, op twintig seconden van de Nederlander. Vlak achter nummer vier, de Italiaan Paolo Savoldelli, de laatste winnaar van de Giro, werd Dekkers ploeggenoot Michael Boogerd vijfde.