Camera kwijt

Een paar weken geleden, tijdens een reis naar Hawaii, verliest Judith haar nieuwe digitale camera. Vervelend: niet alleen is ze haar peperdure fototoestel kwijt, maar ook al haar foto's. Om toch een soort visuele herinnering aan haar reis te hebben, begint ze de weblog Lost Camera waarop ze verslag doet van haar vakantie. Dan krijgt ze een telefoontje van het Nationale Park waar ze haar toestel was kwijtgeraakt. Haar camera is terecht. Een Canadees gezin heeft hem gevonden.

Judith belt met de vinders, maar wat blijkt? De mensen willen het toestel niet meer teruggeven. Hun zoontje is onlangs met suikerziekte gediagnosticeerd en hij heeft zo'n plezier in de gevonden camera dat ze het niet over hun hart kunnen verkrijgen hem het ding weer af te nemen. Judith hoort het met stijgende verbazing aan. Toch komen ze tot een compromis. De Canadezen zullen de memorycards met Judiths foto's terugsturen. Na een week blijkt dat de familie ook de memorycards niet wil retourneren.

Kottke.org en BoingBoing, twee populaire Amerikaanse weblogs, nemen het verhaal over en Lost Camera krijgt plotsklaps tienduizenden bezoekers te verwerken. Over een verhaal als dit heeft iedereen een mening, op een weblog kun je die ook geven. Honderden mensen reageren. De ene bezoeker uit zijn medeleven, de volgende begint te schelden. Een enkeling zegt: eigen schuld, dikke bult, had je je camera maar niet moeten kwijtraken. Maar de meesten zijn het erover eens dat dit niet kan en verzinnen allerlei listen om de Canadese familie te bewegen het fototoestel toch terug te bezorgen. Het blijft een tijdje stil, maar sinds dit weekeinde heeft Judith haar camera terug. Hoe dat precies is gebeurd moet je zelf maar lezen, maar zonder haar weblog - en de daarop volgende commotie in de blogosfeer - was dat volgens mij nooit gelukt.

Jeroen van Bergeijk

Lees verder op www.lostcamera.blogspot.com