Drie uur

Om drie uur moet ik mijn dochter van school halen. Ik heb een half uurtje over om onze nieuwe buurt te verkennen. Ik loop kriskras, zo groot is de wijk niet. Rond kwart voor drie begin ik in de richting van de school te lopen. Denk ik. Om tien voor drie heb ik eigenlijk geen idee waar ik ben. Ik word lichtelijk paniekerig en begin wat harder te lopen. Geen enkel herkenningspunt.

En dan, exact zeven minuten voor drie, zijn ze er. Uit het niets, zeker twintig vrouwen en het worden er steeds meer. Ze komen uit de huizen. Ze fietsen de straat in. Allemaal dezelfde kant op. Ik voeg in. Ganzenpas. Twee minuten voor drie sta ik keurig op tijd op het schoolplein.