Mogwai

De Schotse groep Mogwai zet al jaren natuurverschijnselen om in klank. Vooral verschijnselen van de slepende soort: kruiend ijs en verwoestende stromen lava. Traag, aanzwellend en samengebald klinken de meeste stukken van Mogwai. Toen de Schotten daar eind jaren negentig mee begonnen, was hun instrumentale, door verweven gitaarklanken gedomineerde stijl revolutionair: 'post-rock' en bij die stroming hoorden ook Tortoise en later Godspeedyoublackemperor.

Van postrock wordt nog weinig meer vernomen, maar op Mister Beast, komt Mogwai met een frisse versie van de eigen stijl . Veel lijkt hetzelfde (rustig uitwaaierende melodieën, schor gitaargeluid) maar er zijn verrassingen. Zo zijn er accenten van steel-gitaar, en in sommige liedjes wordt bovendien gezongen. De koorzang van verdubbelde stemmen gaat gelijk op met de gitaarmelodieën, zodat zang een instrument wordt.

De melodieën zijn verfijnd en elegant. Door een afwisselender instrumentarium, waaronder piano, worden het meer dan voorheen popliedjes. Al is er niet het stramien van refrein en couplet; het zijn hints van een popmelodie. Mogwai heeft een warmer geluid. In de sombere natuur is nu ook plaats is voor enkele zonnestralen.

Hester Carvalho

Mogwai. Mister Beast. (PIAS 062cd)
    • Hester Carvalho