Vaarwel bling bling, hallo hooggeslotenheid

Blote, provocerende mode maakt plaats voor stemmige, bedekkende kleding. In Parijs zien Jetty Ferwerda en Peter Stigter (beeld) dat de mode-ontwerpers naast alle oude ook een nieuwe muze hebben: de gesluierde moslimvrouw

GELAAGD & BEDEKT: Najaarsmode, Gaultier, zoals die vorige week in Parijs getoond werd © PETER STIGTER MODE PARIJS WINTER 2006-2007 Stigter, Peter

Even, heel even was de modewereld vorige week in Parijs in rep en roer. Ineens kreeg de nieuwe najaarsmode een politiek tintje. Door het vele gebruik van gezichtsbedekkende maskers, de gelaagde, lichaamsbedekkende kleding en het vele zwart zagen sommigen daar de invloed van moslims in. Maar de Nieuwe Soberheid of de Nieuwe Nuchtere Ingetogenheid, hoe je New Sobriety ook wil vertalen - zoals de najaarsmode voor 2006 officieel is gedoopt - is gewoon een logisch vervolg op een periode waarin broeken en decolletés niet lager kunnen, bling-bling je ogen verblindt en de secretaresse-look niet echt voor iedereen lijkt weggelegd. Het kan niet vaak genoeg gezegd: mode is actie en reactie: op een blote, seksueel provocerende mode volgt na enige tijd een mode die preutser, stemmiger en bedekter is. En mode is en blijft ook een reflectie van de tijd: in onzekere periodes gaan we ons bedekken met een beschermend laagje, rokken worden langer, kleuren donkerder. En zoals kunst en film ontwerpers inspireren, zo inspireert ook het straatbeeld en ja, daar maken gesluierde moslim-vrouwen nu eenmaal deel van uit.

Maar genoeg theorie. Nieuwe Soberheid klinkt dan wel erg saai, de ontwerpers die in Parijs hun wintercollecties lieten zien bleken vindingrijk en creatief. Want die ingetogen, bedekkende mode heeft een romantische, soms melancholieke ondertoon - net als de muziek die de shows ondersteunden, van country-klassiekers bij John Galliano tot Mozart bij de Japanner Junya Watanabe en Debussy bij Viktor & Rolf. De Britse stijl - alomtegenwoordig in de mannenmode - regeert ook de vrouwencollecties. De collecties van Balenciaga en Hermès waren deels geïnspireerd op paardrijkleding, Givenchy keek met een schuin oog naar de Duchess of Windsor, Alexander McQueen - Brit in hart en nieren - liet zich leiden door het mysterie van de Schotse Hooglanden en Chanel deed de Sixties herleven. En Watanabe nam voor de derde keer de punk-beweging als leidraad voor zijn army-wear.

Goud

Maar sommige ontwerpers namen die nieuwe soberheid wel erg serieus en maakten er óf een sinister, gothic geheel van, óf ze vervielen in het uitgekauwde rock-chic-thema met veel zwart. Jean Paul Gaultiers collectie bijvoorbeeld deed spookachtig aan, met modellen die als een geest over de catwalk wandelden met een pop in hun handen of een angstige kat. Nachtpon-achtige jurken wapperden om hun frêle lijf, soms bedekt met een dramatische cape.

Ronduit poëtisch en een prachtige illustratie van de nieuwe wintermode waren de presentaties van Dries van Noten en Rochas, waar de Belg Olivier Theyskens al enige seizoenen de collecties ontwerpt. Terughoudend, sober, maar met net genoeg vrouwelijke zachtheid. Beiden zochten het in een evenwicht tussen mannen- en vrouwenkleding, met de nadruk op het mannenpak, mantels en decente jurken. Bij Van Noten liepen de modellen over een met flinterdunne goudblaadjes bedekte vloer en deed het publiek zicht tegoed aan lauwwarme chocoladecake en sinaasappel versierd met flintertjes goud. De symboliek van dat goud was treffend, op het servetje dat werd uitgedeeld stond de geneeskrachtige werking van goud beschreven als krachtig anti-bioticum en versterker van het afweersysteem. Is dat niet wat we eigenlijk van kleding vragen: bescherming en versterking van ons innerlijke zelf?

We nemen na deze zomer afscheid van de wervelende zigeunerrokken, de babydoll-tops, de felle kleuren, de strakke T-shirts, lage heupbroeken en opzichtig geglitter. Komende winter wordt het zwart en grijs afgezwakt met een dot goud of zilver, met tunieken over leggings, veel grove breisels, simpele mantels met driekwart mouwen waarbij lange handschoenen worden gedragen, veel laagjes (broek/ trui/ vest/ mantel/ kort jasje/ sjaal/ grote muts/ beenwarmers), mannenpakken, lange rokken en strenge, zwarte jurkjes. En heel veel laarzen, van de anarchistische Doc Martens tot kuitlange, hooggehakte laarzen. En gezien het straatbeeld hebben we er daarvan inmiddels genoeg in de kast staan.