Rosiri (24): In de wind

Rosiri ontvangt een Limburgse hiphopneger, in haar vaders huis. Feuilleton van Iris Koppe over een kind van gescheiden ouders

'Gaat het je goed?', zong Hidde 'How does it feel?' Rosiri liep nerveus langs haar vader richting de keuken. 'Compleet onterfd, als een planeet die sterft', riep Hidde. Hij maakte een spastische beweging en deed alsof hij een gitaar in z'n hand had. 'Wil je alsjeblieft NIET zingen als Clint zometeen komt. Alsjeblieft.' Rosiri keek haar vader smekend aan. Sinds het boek met Nederlandse vertalingen van Dylanliedjes uit was, kon ze Hidde niet uitstaan. Hij deed alsof hij twintig was, en maakte aan de lopende band flauwe grappen. 'Hey meneer tamboerijnman, speel een lied voor mij', klonk het uit de woonkamer. Rosiri schaamde zich vreselijk en toen ze de bel hoorde rende ze naar haar vader om te zeggen dat hij nu echt z'n kop moest houden. Stel je voor, komt je grote liefde binnen, zingt je vader: 'Hey meneer tamboerijnman.' Clint had gelukkig niks gehoord, kwam relaxed binnen en tongde Rosiri op de drempel. Hij zei wat, maar Rosiri verstond dat natuurlijk niet. Ze verstond geen mensen die uit Heerlen kwamen, en zeker geen hiphopnegers die uit Heerlen kwamen.

Ze wilde Clint direct mee naar boven begeleiden, zo ver mogelijk van haar vader vandaan, maar dat ging niet zo makkelijk. Hidde was namelijk getrouwd met de tante van Clint en praktisch gezien waren ze dus familie. Haar vader omhelsde Clint dan ook alsof het zijn beste vriend was die hij jaren uit het oog was verloren. Rosiri spoorde Clint aan om een beetje op te schieten en 'nee, ze hoefden niets in de keuken te drinken'.

Hidde was anderhalve maand geleden getrouwd en had de tijd van zijn leven. Naomi, zijn vrouw, zat nu een tijdje in Suriname. Ze hadden contact via de sms, de mail en via msn. Rosiri moest haar vader soms achter het beeldscherm vandaan slaan. 'Hallo, ik moet een werkstuk maken, ja!' Pas na tien minuten sloot hij dan het chatprogramma af. Ondertussen had Hidde ook contact met de moeder van Rosiri. Hij belde in het daltarief, tussen zes en acht, met Caro om afspraken te maken over de kinderen. Gister hadden beide ouders afgesproken om weer eens iets met z'n vieren te gaan doen. Er was een weekend geprikt om naar de Ardennen te gaan. Hidde had dit nog niet aan zijn nieuwe vrouw verteld.

Op de tweede verdieping probeerde Rosiri de gulp van Clint open te trekken. Terwijl ze hem ondertussen op het getatoeëerde dollarteken in z'n nek zoende zei ze dat ze binnenkort bij hem kwam wonen in Heerlen. Clint antwoordde iets onverstaanbaars. Rosiri schoof een opschrijfboekje naar hem toe. Ze communiceerden via pen en papier, want Rosiri had de zuidelijke tongval nog steeds niet onder de knie.

Clint moest met de laatste trein terug naar Heerlen. Terwijl ze door de woonkamer richting de deur liepen wees Clint op de slingers. Hij haalde z'n schouders op en Rosiri las aan z'n lippen dat hij vroeg of er iemand jarig was. De slingers waren nog van haar broertjes verjaardag in oktober. Niemand had de moeite genomen ze eraf te halen. Glimlachend fluisterde Rosiri dat ze de slingers had opgehangen om te vieren dat Clint eindelijk in Amsterdam was.

Toen ze hem wilde uitlaten kwam Hidde haastig aanlopen om hem een goede reis te wensen. 'Hoeft niet!' snauwde Rosiri. Nadat ze de deur had dichtgedaan riep ze: 'Kun je je niet met je eigen relaties bemoeien?' Hidde deed alsof hij haar niet hoorde en staarde uit het raam. 'Het antwoord mijn vriend waait vluchtig in de wind.' En hij ging in de tuin een sigaret roken. Wordt vervolgd...