Geen blinde ambitie bij Ruckstuhl, wél zilver

Meerkampster Karin Ruckstuhl (25) is een topsporter tegen wil en dank. Desondanks won ze een zilveren medaille bij de wereldkampioenschappen indoor. ,,Ik haal de inspiratie uit mezelf.'

Geslaagde sprong van Karin Ruckstuhl tijdens de WK indoor in Moskou. De meerkampster behaalde gisteren een zilveren medaille. Foto AP Netherlands' Karin Ruckstuhl clears the bar during the high jump of the Women's Pentathlon at the 2006 Athletics World Indoor Championships in Moscow Friday, March 10, 2006. (AP Photo/Ivan Sekretarev) Associated Press

Ook bij gebrek aan blinde ambitie kun je een medaille halen bij de wereldkampioenschappen atletiek. De meerkampster Karin Ruckstuhl is daar sinds gisteren het sprekende voorbeeld van. Zij werd tweede bij de WK indooratletiek in Moskou, terwijl ze atletiek jarenlang als weinig meer dan een aangenaam tijdverdrijf had gezien.

De houding van een topsporter past niet bij haar zachtaardige karakter en heeft Ruckstuhl zich enigermate kunstmatig eigen moeten maken. En eigenlijk is de 25-jarige in Zwitserland geboren atlete nog steeds niet meedogenloos; ze heeft alleen voorgenomen zichzelf voortdurend te verbeteren. En voor iemand met haar talent leidt dat vanzelf tot resultaat, zo blijkt.

Ruckstuhl stond er na afloop van de vijfkamp in Moskou een beetje onwennig bij. Ze wist niet goed hoe blij ze moest zijn met de zilveren medaille, omdat het puntentotaal van 4.607 ver verwijderd was haar beste prestatie van 4.683 punten. Ruckstuhl: 'Vreemd om tweede te worden met een mindere score dan twee jaar geleden bij de WK indoor in Boedapest, waar ik vierde werd. Ik had echt gedacht dat ik mijn persoonlijk record zou moeten verbeteren om op het podium te komen.'

Maar haar onderkoelde houding maakte snel plaats voor lichte uitbundigheid, omdat Ruckstuhl besefte dat een medaille bij een wereldkampioenschap zwaar telt, ook al betreft het een laag in aanzien staand indoortoernooi en ook al ontbraken de Zweedse Carolina Klüft en de Française Eunice Barber, de twee mastodonten van de meerkamp. De Nederlandse kon de absentie van sterke concurrenten moeilijk verweten worden.

Daar stond Ruckstuhl dan, terwijl ze niet zo lang geleden nooit had verwacht bij een WK gehuldigd te zullen worden. Ze begon ooit met turnen om haar energie kwijt te kunnen, maar koos op haar vijftiende voor atletiek, omdat ze met haar lengte van 1,81 meter niet goed uit de voeten kon. Bovendien was Ruckstuhl uit angst niet te porren voor wedstrijden; ze was veel te bang om van de balk te vallen.

Het heeft enige tijd geduurd voordat Ruckstuhl zich de mentaliteit van een topsporter eigen had gemaakt. Ze werd bij de Utrechtse vereniging Hellas gestimuleerd door Peter Verlooy die haar talent voor de meerkamp ontdekte. Het was voor de huidige bondscoach een moeizaam proces om Ruckstuhl de ongeschreven wetten van topsport bij te brengen. Voor iemand die sport vooral leuk vond was het een grote omschakeling te denken en termen van móeten trainen en móeten presteren.

Pas in een later stadium besefte Ruckstuhl dat voor topsport een serieuze levenswijze vereist is. Niet dat de atlete een feestbeest is; integendeel, maar het heeft lang geduurd voordat ze bijvoorbeeld de noodzaak van een trainingskamp inzag. Over de eerste kennismaking met Ruckstuhl vertelde Verlooy ooit, dat hij haar atletisch bouw bewonderde, maar het lichaam niet erg getraind vond en de attitude voor topsport miste. Die mist ze in feite nog steeds, maar in plaats daarvan heeft ze zich aangeleerd doelen te stellen. En door het verleggen van grenzen is ze op het niveau gekomen, dat de kenners ooit voorspelden. 'Mijn motivatie verandert nooit. Ik haal mijn inspiratie niet uit een tegenstandster, maar uit mezelf', zegt Ruckstuhl er zelf over.

Om die reden accepteerde ze ook de overwinning van Ludmilla Blonska uit Oekraïne, terwijl die atlete twee jaar geschorst is geweest wegens het dopegebruik. 'Hoewel ik liever van een ander had verloren, heeft de medaille voor mijn gevoel geen gouden randje. Zij was startgerechtigd en heeft om die reden terecht gewonnen. Maar over doping blijf ik mijn twijfels houden; Blonska komt uit de Oekraïne en in dat land weet je het maar nooit.'

Overigens moest Ruckstuhl medisch behandeld worden om aan de WK te kunnen deelnemen. Daags voor haar wedstrijd had ze last van duizelingen, naar later bleek als gevolg van vastzittende nekwervels. Behandeling door osteopaat Wim Vandeven, die als trainer van de Belgische hoogspringster Tia Hellebaut in het atletenhotel verblijft, verloste Ruckstuhl van de kwaal. Ze was aangewezen op buitenlandse hulp, omdat de Nederlandse ploeg zonder arts naar Moskou is gereisd.

Buiten haar afwijkende opvattingen over topsport is Ruckstuhl in meer opzichten een bijzondere atlete. Ze is een geboren Zwitserse, die door het werk van haar vader op haar tiende in Nederland terecht is gekomen. Hoewel ze geregeld naar de bergen in haar geboorteland verlangt, heeft ze geen moment overwogen voor Zwitserland uit te komen. Haar verlangen naar Zwitserland wordt niet gevoed door nationalistische gevoelens. In de ogen van Ruckstuhl verschilt die cultuur niet zo met de Nederlandse. Ze heeft vanwege de bergen alleen een voorkeur voor het land zelf.

Daarnaast is Ruckstuhl door haar studie verbonden aan Nederland. Ze is bezig met promotieonderzoek nadat ze vorig jaar cum laude afstudeerde in de geofysica. De atlete ontwikkelt nu een computermodel dat weergeeft hoe een botsing tussen twee aardplaten verloopt. Haar model vergelijkt ze met metingen van aardplaten onder de Fiji-eilanden in de Grote Oceaan, wat uiteindelijk het ontstaan van de Middellandse Zee en de werking van de vulkaan de Etna moeten verklaren.